Dit bracht… [mei 2017]

We zijn intussen al halfweg juni, maar toch blik ik graag nog eens terug op de afgelopen maand.

De schrijfinspiratie kwam vorige maand vooral uit het schrijfwerk dat ik ook had voor de krant. Zo was er een interview met Sliek de Zeesterre (waarvan ik intussen ook de cd in mijn auto heb zitten: echt een aanrader!) en sprak ik ook met Korneel De Rynck over zijn nieuwste boek.

Daarnaast was mei ook de maand van Liefde voor Muziek, een programma dat ik zo aangenaam vond dat ik er een blogpost over schreef. Nog regelmatig hoor ik op de radio liedjes uit het programma, heerlijk!

Opnieuw had ik het voornemen om deze maand wat extra aandacht aan het bloggen te besteden, maar halverwege de maand merk ik dat er weer weinig van terecht komt. Volgende week beter. Of anders volgende maand.

Zeg me eens, welke leuke blogs heb ik mogelijk bij jullie gemist en moet ik zeker komen lezen?

Den Burgemèèster in Gevoar

peter de becker, toneel, theater, de camereSommige mensen houden niet van dialecten. Ik hoor niet tot die categorie. Ik vind onze Vlaamse dialecten geweldig charmant en hoop dat ze niet snel zullen verdwijnen. Ook theater in het dialect kan mij wel bekoren, al bestaat daarbij wel het risico dat het té plattekes wordt.

Vroeger ging ik wel eens naar het Echt Antwaarps Teater. Alle respect voor Ruud De Ridder. Hij heeft een op en top professioneel theater uit de grond gestampt dat bovendien ook nog eens zelfbedruipend is. Toch een krachttoer in ons Vlaamse culturele landschap. Ik hou van dat mooie, sappige Antwerps dat ze daar spreken.

Maar met dat Antwerps moet je in Brugge natuurlijk niet afkomen. Gelukkig biedt De Camere een West-Vlaamse alternatief. Dit weekend spelen ze Den Burgemèèster in Gevoar. (Wees blij dat ik blog en niet vlog. Mijn uitspraak is nog niet helemaal wat het moet zijn…) Ik deed een interview met de schrijver van het stuk, Peter De Becker. Dat artikel kan je deze week lezen in de krant. En wie 9, 10 of 11 juni wil gaan kijken kan tickets reserveren via decamere@gmail.com of 0497 29 90 92.

Hou jij van theater in je dialect?

Kroatië is een goed idee?

11407054_10206656881237551_7420390836913037856_nIk liet al eens vallen dat de alarmbellen beginnen luiden voor onze zomervakantie. We zijn intussen namelijk zes juni en nog steeds is er niets geboekt. We denken beslist te hebben, maar zolang er geen concreet plan is kan alles nog wijzigen.

Rusland is wat teveel gedoe met visa. Albanië is te ver met de auto. Het noorden van Polen is niet zo boeiend als het zuiden. ‘k Heb getwijfeld over België. Maar dat heeft Het Goede Doel al gedaan. Frankrijk hebben we al teveel gedaan. Spanje trekt me niet zo aan. Nederland is te dicht.

Dus beslisten we om naar Kroatië te gaan. Het is nog niet 100 % zeker maar we hebben al een reisgids gekocht. So what, zal je misschien denken. Maar ik kan je verzekeren: als we ten huize van Falderie een reisgids kopen, is het feitelijk beslist. Want ik ga toch geen reisgids kopen van een reis die we niet zullen maken?

Maar nu twijfelen we. Split en Dubrovnik zijn écht wel ver. Want we gaan met de auto, dat is wel al een zekerheid. Is het een criminele daad om het mooie Dubrovnik niet te bezoeken? Of is er nog genoeg moois te zien in Kroatië? Jullie horen me al komen: ik ben op zoek naar tips en ervaringen. Ons idee? Enkele dagen rondtrekken en wat cultuur opsnuiven en vervolgens ook enkele dagen platte rust dichtbij de zee.

Ben jij al in Kroatië geweest? Welke plaatsen raad je aan? Heb je nog algemene tips? Of heb je nog enkele leuke adresjes?

Falderie gaat naar de zee

Oostende, zee, kustIk woon intussen al enkele jaren in Brugge. De Belgische kust ligt op amper een kwartiertje rijden. Ideaal dus om zowel in de zomer als de winter eens een strandwandeling te gaan maken, ijsjes te gaan eten op de dijk of de vele toffe strandbars te ontdekken.

De voorbije vier jaar kwam ik echter niet één keer aan de Belgische kust. Tot deze maand. Samen met enkele leuke vrienden ontdekte ik de strandbar van Wenduine. Een cultuurschok voor mij. Het Wenduine dat ik kende uit mijn kinder- en jeugdjaren was helemaal opgefrist. Wat een mooie dijk en vooral: zo hip, een strandbar!

Ook afgelopen week trok ik naar de kust, ditmaal naar Oostende samen met mijn collega fotografiestudenten. Over die cursus vertel ik later nog wel eens. Ik maakte er leuke foto’s, waarvan je er eentje hierboven ziet. Maar vooral: ik ontdekte weer hoe mooi de zee en de kust wel niet is. Ik neem me voor om er deze zomer toch eens vaker naartoe te gaan!

Ga jij vaak naar de Belgische kust?

Sterk Water

Sliek De Zeesterre, Deze WeekDankzij mijn werk voor Deze Week begin ik zo stilaan meer West-Vlaamse cultuur te leren kennen. Onlangs was ik te gast bij Sliek De Zeesterre in De Haan. In 2003 scoorde hij een hit met Up en Neere. Ik heb zijn muziek pas recent leren kennen en hoewel ik doorgaans niet zo naar rap of hiphop luister, vind ik het wel heerlijk klinken.

De laatste jaren was het stil rond hem, maar morgen stelt hij zijn nieuwe album voor in MEC Raf Versluys. Ik kijk er al naar uit!

Ga jij graag naar concerten?

Over zingen in films

Afgelopen zaterdag werd de film Annie uitgezonden. Niet de originele versie uit 1982 maar de remake uit 2014. (Weet u nog, die film die ik toen graag in de cinema wilde gaan zien…) In deze film is Annie niet meer blank en ros. De rol van Annie wordt hier gespeeld door een schattig zwart meisje. De prachtige Cameron Diaz speelt een aan drank verslaafde pleegmoeder en Jamie Foxx is William Stacks. Maar daarover wou ik het niet echt hebben.

Ik vind het een mooie film. Er is maar één ding dat me wat tegensteekt. Bij elke ietwat emotionele scène begint een van de personages te…zingen. Want jawel, ook in deze remake is Annie een musical. Ik hou van musical op de planken. Musicalacteurs zijn misschien wel de grootste artiesten. Naast acteren moeten ze ook nog eens kunnen zingen én dansen. In film vind ik het musicalgenre echter iets moeilijkers. Hoeveel moeite ik er ook voor doe, ik blijf het toch wat tenenkrullend vinden. Niet enkel bij Annie, maar ook bij andere musicalfilms. Gelukkig keek ik de film uitgesteld en kon ik de liedjes gewoon doorspoelen…

En jullie? Liefhebber van musical?

Liefde voor Muziek

Deze Week, Liefde voor Muziek, NataliaMijn digibox staat maandagavond al een aantal weken op VTM geprogrammeerd. Liefde voor Muziek is een afspraak die ik niet graag mis. Een aantal topartiesten en hun hits bij elkaar en je krijgt gegarandeerd een topprogramma. Er wordt wat gekletst, maar niet teveel. En er wordt gezongen. Goed en verrassend. Recent mocht ik Natalia, naar aanleiding van haar optreden in de Stadsschouwburg én over Liefde voor Muziek, interviewen voor Deze Week.

Ik was echter het meest nieuwsgierig naar wat Isabelle A zou doen in het programma. Hé Lekker Beest is voor mijn generatie een klassieker. De laatste jaren werd het stil rond haar en dat vind ik jammer. Ze heeft een van de mooiste stemmen van Vlaanderen. Hopelijk zorgt dit programma voor een nieuwe impuls in haar carrière. Ze stelde me absoluut niet teleur tijdens dit programma. Wat een stem, wat een charme, en wat een leuke vrouw!

Kijk jij ook?

 

As We Speak # 19

fotografie, cursusHet is alweer even geleden dat ik hier nog geweest ben. Tijd dus voor een persoonlijke update. Als ik niet op deze blog zit, wat spook ik dan wel allemaal uit?

Work, Work, Work

Veel werken. Heel veel werken. Het is hier al enkele maanden hetzelfde liedje en – gelukkig – lijkt daar niet zo snel verandering in te komen. Mijn freelance werk zorgt ervoor dat ik zowat constant bezig ben. Heerlijk!

Avondschool – check!

Ik was er al lang over bezig: ik wilde opnieuw iets gaan leren. Avondschool Pools spookte even door mijn hoofd, maar uiteindelijk is het een cursus fotografie geworden. Elke donderdagavond trek ik gewapend met mijn nieuwe fototoestel naar de les. Ik heb intussen al behoorlijk wat bijgeleerd én ik kon die kennis ook al in praktijk omzetten voor mijn werk bij de krant. Dankzij een fijne groep medecursisten heb ik op donderdagavond doorgaans toch nog voldoende moed om me naar de les te begeven.

Vakantie – alarmbellen!

De zomervakantie komt dreigend dichterbij en wij hebben nog niets geboekt. Ik hoor het nichtje van mijn moeder tot hier lachen (zij is altijd perfect en ruim op tijd voorbereid) en stilaan ben ik de wanhoop nabij. Het lukt ons gewoon niet om te beslissen wat we willen doen en waar we naartoe willen…

En hoe gaat het met jou?

Dit bracht…[april 2017]

lotte debrouwere, slaap kindje slaapVandaag blik ik met jullie graag nog eens terug op de afgelopen blogmaand. Als we het over cijfertjes hebben, was er één blogpost die er met kop en schouders bovenuit stak. Dat was deze over het boek van Lotte Debrouwere.

Verder vond ik enkele televisieprogramma’s erg interessant. Of grappig. Blind Getrouwd was er eentje dat ik trouw volgde en ook Temptation Island werd hier toch elke week weer bekeken. Het valt me overigens op dat we, wat televisieprogramma’s betreft, duidelijk in het zomerseizoen zijn aangekomen. Jammer dat er deze maanden niets interessants te zien is op de televisie. De temperaturen zijn er nog niet naar dat we al elke avond kunnen buiten zitten, toch? Of mis ik een en ander in de programmatie en valt er toch nog wat te beleven?

Over april lag ook een triestig laagje. Een jaar geleden moesten we afscheid nemen van de enige ster die ik écht bewonderde. Prince. Zo spijtig dat we hem nooit meer live aan het werk zullen kunnen zien…

Dit gezegd zijnde, nu zijn we helemaal klaar voor de maand mei! Benieuwd wat er deze maand allemaal op ons pad komt…

Wat bracht april bij jou op de blog?

Waarom een bos geen ramen heeft

korneel de rynck, waarom een bos geen ramen heeftDe tijd dat ik kinderboeken las, ligt al lang achter mij. De voorbije maanden mocht ik, dankzij mijn werk voor Deze Week, enkele keren op de koffie met auteurs van kinderboeken. Wat betekent dat ik voordien hun boek uiteraard ook las. Een hele openbaring.

Wat worden er tegenwoordig prachtige kinderboeken gemaakt! Het laatste kinderboek dat ik las was Waarom een bos geen ramen heeft van Korneel De Rynck, uitgegeven bij Van Halewyck.  Een bundel met 28 licht filosofische dierenverhalen voor kinderen van 8 tot 108 jaar. Ik fronste even de wenkbrauwen toen ik dat op de achterflap zag staan, maar na het lezen van het boek moet ik die stelling gewoon beamen. Het zijn mooie verhaaltjes om voor te lezen aan kinderen, maar als volwassene haal je er net zo goed zelf iets uit. Om nog maar te zwijgen van de mooie tekeningen van Joris Thys.

Moest je nog op zoek zijn naar een leuk verjaardags- of communiecadeautje dan is dit boek een echte aanrader!

Ben jij thuis in de wereld van de kinderboeken? Nog aanraders?