Auteur: Falderie

In een vorig leven blogde ik als Anna Stesia over het leven en de liefde in Antwerpen. Intussen zijn we enkele jaren verder en ontdek ik het leven in Brugge. Passies en interesses zijn nog steeds hetzelfde: cultuur, leuke plekjes ontdekken,...

Aan de wand: de wereldkaart

 

wereldkaartJe zag ze misschien al wel eens voorbij komen de laatste weken want het is een echte trend: de wereldkaart. Wereldkaarten zijn er in allerlei soorten en maten waardoor je er altijd wel eentje kan vinden die bij je inrichting past. Waarom de wereldkaarten zo inslaan? Wellicht omdat het ons doet wegdromen naar verre bestemmingen, mooie herinneringen en volgende reizen. De bestemmingen die bij mij bovenaan genoteerd staan? Moskou, New York en Albanië. (I know, ik ben een beetje gek…) Lijkt zo’n hippe wanddecoratie jou ook wel wat? Lees dan even verder en doe inspiratie op over de verschillende soorten wereldkaarten.

Wereldkaarten in verschillende materialen

Een wereldkaarten kan op verschillende materialen afgedrukt worden. Bijvoorbeeld een foto op canvas, hout, tuinposter, aluminium of glas. Elk van deze materialen heeft zijn eigen karakter. Heeft je interieur een landelijke uitstraling? Kies dan eerder voor hout. Glas past dan weer beter bij modern en strak, terwijl een wereldkaart op aluminium helemaal in een industrieel interieur past. Door het materiaal te kiezen dat bij jouw stijl past, zal de wereldkaart ook helemaal tot zijn recht komen in je interieur. Ik koos voor de foto op canvas en ben echt ongelofelijk tevreden!

Unieke wereldkaarten

Je kan niet alleen kiezen uit verschillende materialen, je kan ook nog eens kiezen uit verschillende soorten wereldkaarten. Ook hier hangt je keuze weer af van je interieur, smaak en interesse. Een van de leukste is de historische wereldkaart met een uniek vintage uiterlijk. Een heel originele decoratie voor aan je muur. Vind je het leuker om een apart design – kaart met stippenpatroon of een waterverf wereldkaart – te hebben, ga dan voor de trendy versie. Bij dit soort kaart gaat het uiteraard meer om het ontwerp dan om de info op de kaart. Liever een geografische kaart aan de muur waarop de ligging van het land is weergegeven? Ga dan voor de normale wereldkaart met landnamen en hoofdsteden. Zoals je op de foto kan zien, ging ik voor de klassieker.

Grote wereldkaarten

Wil je nog een stapje verder gaan? Een mooie manier om een grote wereldkaart toe te voegen aan je interieur is door middel van wereldkaart fotobehang. Kies dan misschien beter voor een wereldkaart met rustige kleuren, zoals zwart en wit.

Ik ben helemaal fan van deze interieurtrend. Er is zoveel keuze dat je zeker een kaart vindt die in je interieur past. Ik ben echt heel tevreden met de kaart die ik gekozen heb. Nog een klein tipje? Vergeet het gaten boren in de muur. Als je lage kastjes, boekenkastjes of een schouw hebt kan je de wereldkaart er gewoon opzetten tegen de muur. Ziet er minder klassiek uit én je kan bovendien af en toe eens van plaats wisselen zonder dat je muren eronder lijden!

Deze post kwam er in samenwerking met wereldkaarten.nl

 

Tour de BxL: Mano à Mano

pizza, mozzarella, elsene, mano à manoJe hebt mensen die alles eten, je hebt mensen die moeilijker zijn wat betreft eten… en dan heb je mij nog. Of althans, zo was ik vroeger toch. Ik heb mijn ouders op zijn minst enkele grijze haren bezorgd omwille van mijn eetgedrag. Spruitjes, boontjes, tomaatjes… Geen enkel probleem. Maar vanaf het eventjes buiten het normale ging, was ik niet meer mee.

Niet het normale, dat was voor mij ook bijvoorbeeld spaghetti en pizza. Pas toen ik een jaar of twintig was heb ik dat leren eten. Ik geef nog altijd de voorkeur aan een lekkere steak of een goede vol-au-vent. De Italiaanse keuken is nog altijd niet mijn favoriet, al kan ik een goede pizza of pasta intussen gelukkig wel appreciëren.

Onlangs deed ik op dat vlak een mooie ontdekking in Brussel. Samen met enkele vrienden gingen we eten in Mano à Mano in Elsene. Er kwamen heel wat lekkere gerechten op tafel. Ik hield het bij een relatief eenvoudige pizza met mozzarella di Bufala. Héérlijk! Het restaurant is bovendien gelegen op een heel gezellig pleintje. Het was nog mooi weer, dus we hadden een fantastische avond op het mooie terras. Hier zien ze me zeker nog terug.

Nog goede tips voor een lekkere Italiaan?

 

How I met Your Mother

Ik hou van films. Het lukt me alleen niet om ze van begin tot einde te bekijken. In een cinemazaal kan ik het wél. Ik zou het te gênant – en zonde van het geld – vinden om de hele film te slapen. Thuis daarentegen lukt het mij zelden. Het moet al een heel goede film zijn (óf Music & Lyrics), anders hou ik het niet vol. Glaasje erbij, lekker onder een dekentje en twintig minuten later lig ik in dromenland. Herkenbaar voor iemand?

Bij series daarentegen lukt het me wel om wakker te blijven, zonder problemen. Enkele maanden geleden ontdekte ik de beste serie ever. Keken jullie indertijd ook naar Friends? Deze serie is honderd – nee duizend – keer beter. Na enkele afleveringen te hebben gezien, bestelden we meteen het volledige seizoen. De afgelopen maanden zijn er vele avonden gevuld met het bekijken van de serie. Helaas zitten we bijna aan het einde. Fingers Crossed dat Barney Stinson uiteindelijk gelukkig wordt met Robin Scherbatsky en dat we er uiteindelijk toch achter komen wie de vrouw van Ted zal worden. Als je How I met your Mother nog niet kent, zou ik daar dringend verandering in brengen!

Ben jij een filmkijker of – televisiekijker? Ook genoten van How I met Your Mother?

Tour de BxL: Green Lab

green lab, brussel, ginVoor wie het nog niet wist: ik woon intussen in Brussel. In de hoofdstad. Al blijft dat voor een Antwerpenaar natuurlijk stiekem Antwerpen. Maar ’t is hier goed. Ik leer de stad langzaamaan wat kennen. Af en toe neem ik jullie hier graag eens mee op ontdekkingstocht.

Vandaag starten we dicht bij mijn deur. Als het tijd is voor de aperitief wanneer ik thuis kom, dan durven mijn voeten wel eens enkele meters afdwalen. Op een paar meter van mijn deur vind je namelijk Green Lab. Heerlijk om een bar zo dicht bij huis te hebben én het is bovendien ook een leuke plek om te vertoeven.

Nieuwe dingen ontdekken is leuk. Maar nog leuker is het wanneer je ergens binnen komt en de barman of barvrouw schenkt spontaan je drankje. Ons appartement heeft geen echt terras, maar dat thuisgevoel vinden we dus op het terras bij Green Lab. Ik ga voor een glaasje rosé, maar als je van gin houdt ben je hier helemaal aan het goede adres. Check zeker ook eens de cocktails van het huis, want die zijn altijd creatief, lekker én mooi.

Heb jij een leuk café bij je in de buurt – en stap je er regelmatig binnen? (Leuke adresjes, laat maar komen!)

 

Pronostieken WK

Het leven blijft nog even in het teken van sport staan. Na het tennis van Roland Garros is het nu de beurt aan voetbal. Zoals veel vrouwen (én mannen) volg ik het voetbal doorheen het jaar amper. Wanneer er een EK of een WK is, kan het me al iets meer boeien.

Vorig EK had ik het over mijn voorliefde voor penalty’s, het mooie aan eindigheid (waar ik overigens een filmpje met Radja liet zien), mijn voorkeur voor Jan Mulder als commentator, de vele kleurrijke figuren in het voetbal én de opeens alom aanwezige nationale eenheid.

Ook dit WK vielen er al penalty’s (bijvoorbeeld vandaag tegen Tunesië), fleurt Jan Mulder het scherm op, zie je overal Belgische vlaggen hangen, zijn er weer wat figuren die over zich doen spreken én weten we gelukkig ook dat die gekte niet tot in het oneindige zal blijven duren.

wie waagt zich aan een gokje? Ik vrees persoonlijk dat Portugal wel eens met de overwinning aan de haal zou kunnen gaan. Jammer, want ik word warm noch koud van Christiano Ronaldo. Maar het ziet er toch naar uit dat alvast Messi hem het vuur niet aan de schenen zal leggen.

Wie wint het WK?

Mannen vs vrouwen (in de tenniswereld)

Roland Garros zit er intussen al weer even op. Opnieuw was het gravelkoning Rafael Nadal die de beker in de lucht mocht steken. Weer een titel op het Parijse gravel erbij. Wat een prestatie.

Al van toen ik klein was, keek ik graag naar het tennis. Vooral de matchen op gravel konden me altijd enorm boeien. Mijn kijkgedrag is de voorbije jaren echter wel gewijzigd. Toen ik jonger was, keek ik het liefst naar vrouwenmatchen. Steffi Graf, Monica Seles en Arantxa Sanchez waren mijn grote heldinnen. Sporadisch pikte ik ook wel eens een wedstrijdje van André Agassi of Gustavo Kuerten mee. Maar mannenmatchen, dat was te hard, te snel en te lang.

Intussen kijk ik echter liever naar de matchen van de mannen. En daar zijn enkele redenen voor:

  • De manier van spelen van de vrouwen is de voorbije jaren geëvolueerd. Het oogstrelende technische tennis van Justine Henin is intussen een zeldzaamheid geworden. Ook vrouwen slaan hard en bij momenten emotieloos
  • Het niveauverschil lijkt me bij de vrouwen veel groter dan bij de mannen. Zet de nummer 1 van de wereld tegen de nummer 100 bij de vrouwen en je krijgt een droge 6-0, 6-0. Doe je datzelfde bij de mannen en de kans is veel groter dat je toch nog een spannende match krijgt
  • Geen van de vrouwen van tegenwoordig spreekt nog tot de verbeelding. Veel blonde, jonge meisjes die perfect inwisselbaar zijn. Ik was nooit een grote fan van Serena Williams, maar nu ben ik blij als ze speelt. Een icoon, een persoonlijkheid op de baan. Bij de mannen heb je wel enkele sprekende persoonlijkheden: Roger Federer, Rafael Nadal, Novak Djokovic,…

Nog tennisliefhebbers hier? Gaan jullie vooral voor de mannen- of voor de vrouwenwedstrijden?

 

Beestjes, beestjes, overal beestjes

papegaai, planckendaal, zoo, mechelenLaten we even teruggaan naar 1994 – al kan ik er ook enkele jaren naast zitten. Ik ben acht, mijn kleine zusje is op dat moment echt nog kleiner dan ik. Een – dan nog – schattig dropje van vijf. We zijn met bobonne en bompa in Planckendael en we staan aan het papegaaienkot. Wat maken die beesten een lawaai. Dat vindt mijn kleine zusje ook. Dus zet ze haar kleine mondje open en de beesten zwijgen. Nu pas zie ik de gelijkenis tussen mijn zusje en die kleurrijke papegaaien: kleine creatuurtjes waar verdomd veel geluid kan uitkomen!

En we komen terug naar 2018. Ik ben jaren niet meer in Planckendael geweest. Het park is verdeeld in werelddelen. Was dat vroeger ook al zo? Je kan zomaar tussen de pinguïns lopen. Kon dat vroeger ook al? En voor je het weet wordt je weer meegezogen in die wondere wereld. Planckendael, ik kom zeker nog terug!

Ga jij wel eens naar de dierentuin? Naar dewelke?

 

Twee

Twee blogposts heb ik geschreven sinds we 2018 zijn ingegaan. Twee. En het jaar is al over de helft. Met deze doe ik er nog eens de helft bij. Ik denk wel dat we nu al kunnen stellen dat 2018 niet mijn beste blogjaar ooit zal worden.

Daar zijn wel wat redenen voor. Het leven staat niet stil en soms gebeuren er onverwachte dingen. En daarnaast is er het werkleven, dat ook niet langzaam kabbelt maar soms een roetsjbaan is die ge uit alle macht probeert te volgen.

Maar laten we afspreken dat ik in de tweede helft van dit jaar beter mijn best zal doen. Vanaf nu. Anders kan ik de boel hier wel opkramen, want nog eventjes en jullie weten hier niet meer wie ik ben…

Zijn jullie de voorbije maanden wel actief gebleven?

Le Bureau des Légendes

Haast en spoed is zelden goed. Behalve nu. Want wie de uitzendingen op Canvas van het derde seizoen van Le Bureau des Légendes heeft gemist, heeft nog tot 13 april om deze op hun website te bekijken. Start hier.

Franse thrillerreeks

Le Bureau des Légendes is een Franse thrillerreeks over een speciale afdeling van de Franse Staatsveiligheid waarvan de agenten in vijandige landen op zoek gaan naar informanten. Deze agenten, die onder een valse identiteit worden uitgezonden, worden legendes genoemd. Hun levens worden vanop afstand gecoördineerd door het Bureau des Légendes. Ik bekeek eerder al seizoen 1 en 2, maar om seizoen 3 te bekijken is dat niet levensnoodzakelijk. (Al is het wel een voordeel uiteraard) Een intrigerende reeks met ongelofelijk goede acteurs. Wat een krak is die Mathieu Kassovitz (Guillaume Debailly) toch! En ook Zineb Triki (Nadia El Mansour), Jonathan Zaccai (Raymond Sisteron) en vele anderen maken van Le Bureau des Légendes een topserie.

Tien afleveringen van telkens ongeveer 55 minuten, dat moet te doen zijn voor 13 april, toch?

Exit: Mariska

Steps, buitengewoon anders, mariska blommaert, exit, blogSommige van jullie zagen hem wellicht al wel passeren: de vernieuwde Steps. Helemaal anders, maar toch ook weer niet. Want Steps blijft natuurlijk een leuk magazine met boeiende inhoud, verspreid over vier redactionele rubrieken: mode, wonen, reizen en culinair.

Exit

Helemaal leuk – voor mij althans – is dat ik in deze vernieuwde editie de uitsmijter mag maken, de Exit-pagina waarin een boeiende persoon zijn of haar ultieme lifestyletips verklapt.

Vorige editie mocht ik een van mijn vriendinnekes aan bod laten komen: Mariska Blommaert van de blog buitengewoonanders.be. Maar ze is zoveel meer dan alleen blogger. Ze is ook nog bedrijfspresentatrice, mama, comedytalent (Echt waar? Ja hoor, check hier maar eens),…

Dus, tijd voor actie: check de leuke blog van Mariska en lees Steps. Fijn weekend iedereen!