actueel

Candle in the Wind

Wanneer was de slag bij Waterloo? De Guldensporenslag? De Franse Revolutie? Bij dergelijke vragen breekt het angstzweet mij uit. Ik zou er zomaar wel eens 100 jaar of meer naast kunnen zitten. Ik heb gewoon niets met historische data. Of met data in het algemeen. Verjaardagen is bijvoorbeeld nog zoiets aartsmoeilijk. Maar gelukkig is er tegenwoordig Facebook. Dank Amerikaanse vriend voor die handige reminders.

Maar als je me vraagt: op welke datum is prinses Diana verongelukt? Dan weet ik het meteen: 31 augustus 1997. Ik was een jaar of 11 en wist eigenlijk niet eens wie zij was. Maar de hele mediastorm en de gigantische herdenking maakte wel een onuitwisbare indruk op mij.

Ik lag in mijn bedje. Het was nog donker en de dag voor ik naar het zesde leerjaar ging. Ik kon niet meer slapen en ging al naar beneden waar mama voor de televisie zat. Het eerste wat ze zei was “Diana is gestorven”. Ik wist maar vaag wie het was, maar zette me mee in de zetel en keek nog geruime tijd mee naar de beelden en de eerste reacties die binnen sijpelden.

Meester Dirk deelde ons de eerste schooldag op in groepjes. Een voor een moesten wij op het einde van de week het nieuws brengen voor de rest van de klas. Ik was de eerste week aan de beurt. Lady Di was uiteraard ons hoofditem. In dezelfde periode overleed ook Moeder Theresa en startte het proces rond de au pair Louise Woodward plaats. Maar dat verbleekte allemaal bij de heisa in de media en het verdriet van die twee kleine Britse prinsjes.

Weet jij nog waar je was op 31 augustus 1997?

Advertenties

We can’t build our dreams on suspicious minds

steve ryckier, elvis impersonator, elvis presleyVeertig jaar geleden stond de wereld even stil. Op 16 augustus 1977 overleed immers Elvis Presley, dé King of Rock and Roll. Ik was om eerlijk te zijn niet zo bekend met Elvis en zijn muziek. Voor een interview voor Deze Week met Steve Ryckier deed ik wat research naar Elvis Presley en zijn muziek. Muziek die de tand des tijd werkelijk heeft doorstaan!

Ik leerde met Steve Ryckier een man kennen die heel gepassioneerd bezig is met zijn vak. Steve is stemmenimitator en doet heel wat meer dan alleen maar Elvis Presley tijdens zijn show Superstars Live. Op 11 november brengt hij in de Brugse Stadsschouwburg Elvis weer tot leven in een volledige show. Meer info vind je hier.

Steve vertelde me gepassioneerd over wie Elvis was. Lees hieronder een stukje uit het interview:

Elvis is erin geslaagd een nieuw soort muziek populair te maken. Zijn carrière beslaat amper twintig jaar. Toch is hij erin geslaagd, in een wereld zonder internet, om de muziekwereld te veranderen. Hij heeft zijn stempel op de muziek kunnen zetten. En daarnaast is er natuurlijk zijn typische look, kledij én zijn manier van brengen.

Elvis is tegelijk ook een tragische figuur.

Er hangt een bepaalde weemoed rond hem. Hij is jong gestorven en zijn leven is niet altijd over rozen gegaan. Hij is opgegroeid in een arm gezin. Zijn pa was bovendien geen koosjer figuur. Eens verhuisd naar Memphis heeft Elvis heel wat jobs gehad maar eigenlijk wilde hij slechts één ding: muziek maken. Zijn grote doorbraak kwam er in 1954 met That’s All Right. Producer Sam Phillips wilde een nieuwe sound creëren en zwarte muziek laten brengen door een blanke. Hiermee wilde hij een barrière doorbreken. That’s All Right werd meteen na de opname door DJ Dewey Phillips gespeeld in diens legendarische radioprogramma Red, Hot & Blue en de rest is geschiedenis.

Het hele interview lees je in de West-Vlaamse edities van Deze Week.

Ben jij fan van Elvis? Welk nummer moet ik als leek zéker nog ontdekken?

Stoute jongen uit de wedstrijd

De Tour is door één valpartij meteen twee wielrenners kwijt. Mark Cavendish moest jammer genoeg opgeven door de blessure die hij gisteren tijdens de valpartij opliep. Een valpartij waardoor ook Peter Sagan moet opkrassen. En dat voelt een beetje wrang.

In eerste instantie leek het mij duidelijk dat hij in de fout was gegaan. Wanneer je de beelden echter opnieuw bekijkt, slaat de twijfel toch toe. Is de elleboog van Sagan daar voor of pas nadat Cavendish onderuit gaat? Voer voor discussie.

De beslissing om Peter Sagan uit de tour te zetten gaat er bij mij niet in. Straffen ok, maar helemaal uitsluiten? Is dat nu werkelijk nodig? Met Sagan verdwijnt er kleur, humor en rock-‘n-roll uit de tour. Ik ben er overigens van overtuigd dat fans heel wat andere fragmenten zullen kunnen oprakelen waarin dezelfde of veel ergere fouten worden gemaakt die wél ongestraft zijn gebleven. Ik ben benieuwd naar het verdere verloop van de tour. Met deze beslissing stelt de organisatie wellicht een voorbeeld. Maar dat betekent ook: gelijk welke renner – of dat nu Froome is of een nobele onbekende – moet bij soortgelijke acties eveneens uit de wedstrijd worden gezet. Hopelijk haalt iemand nog de streep in Parijs…

Ben jij het eens met de uitsluiting van Sagan?

4 december gaan we zingen, gaan we springen…

Hdisneyland, disneyland parijs, belle en het beestet zijn nostalgische tijden ten huize Falderie. Afgelopen weekend kon je mij nl. in Disneyland Parijs vinden. Een leuke ervaring, waarmee ik jullie ongetwijfeld nog eens ga lastigvallen. Heerlijk om weer twee dagen echt een kind te kunnen zijn!

Maar het opnieuw kind zijn stopt niet bij Disneyland. Gisteren is het mij eindelijk gelukt om tickets te bestellen voor #ThrowbackThursday in het Sportpladijs. Maandag 4 december kan je mij samen met mijn zus en twee vriendinnen in het Sportpaleis vinden. Waar we zonder schaamte luidkeels (vooral Jessy dan) zullen meezingen met de grootste hits van Samson & Gert, Spring en vele anderen. Het aftellen kan beginnen! Misschien word ik wel lid van de patatjesclub?

Moet ik me nu schamen? Of mag ik me nog eens lekker onderdompelen in de kinderlijke nostalgie van Samson en Gert?

 

 

Den Burgemèèster in Gevoar

peter de becker, toneel, theater, de camereSommige mensen houden niet van dialecten. Ik hoor niet tot die categorie. Ik vind onze Vlaamse dialecten geweldig charmant en hoop dat ze niet snel zullen verdwijnen. Ook theater in het dialect kan mij wel bekoren, al bestaat daarbij wel het risico dat het té plattekes wordt.

Vroeger ging ik wel eens naar het Echt Antwaarps Teater. Alle respect voor Ruud De Ridder. Hij heeft een op en top professioneel theater uit de grond gestampt dat bovendien ook nog eens zelfbedruipend is. Toch een krachttoer in ons Vlaamse culturele landschap. Ik hou van dat mooie, sappige Antwerps dat ze daar spreken.

Maar met dat Antwerps moet je in Brugge natuurlijk niet afkomen. Gelukkig biedt De Camere een West-Vlaamse alternatief. Dit weekend spelen ze Den Burgemèèster in Gevoar. (Wees blij dat ik blog en niet vlog. Mijn uitspraak is nog niet helemaal wat het moet zijn…) Ik deed een interview met de schrijver van het stuk, Peter De Becker. Dat artikel kan je deze week lezen in de krant. En wie 9, 10 of 11 juni wil gaan kijken kan tickets reserveren via decamere@gmail.com of 0497 29 90 92.

Hou jij van theater in je dialect?

Liefde voor Muziek

Deze Week, Liefde voor Muziek, NataliaMijn digibox staat maandagavond al een aantal weken op VTM geprogrammeerd. Liefde voor Muziek is een afspraak die ik niet graag mis. Een aantal topartiesten en hun hits bij elkaar en je krijgt gegarandeerd een topprogramma. Er wordt wat gekletst, maar niet teveel. En er wordt gezongen. Goed en verrassend. Recent mocht ik Natalia, naar aanleiding van haar optreden in de Stadsschouwburg én over Liefde voor Muziek, interviewen voor Deze Week.

Ik was echter het meest nieuwsgierig naar wat Isabelle A zou doen in het programma. Hé Lekker Beest is voor mijn generatie een klassieker. De laatste jaren werd het stil rond haar en dat vind ik jammer. Ze heeft een van de mooiste stemmen van Vlaanderen. Hopelijk zorgt dit programma voor een nieuwe impuls in haar carrière. Ze stelde me absoluut niet teleur tijdens dit programma. Wat een stem, wat een charme, en wat een leuke vrouw!

Kijk jij ook?

 

Slaap kindje slaap verdomme

Foto Lotte 3Ik ben geen moeder. Dus ik weet niet hoe het écht is, al kan ik me er wel een en ander bij voorstellen. De voorbije jaren kwamen er maar twee soorten verhalen in de media: de perfecte plaatjes en de grote miserie. Soms lijkt het wel alsof het moederschap of alleen maar positief is of alleen maar negatief. Of een moeder die perfect gekleed, gekapt en geschminkt is. Of een moeder die erbij loopt als een slons. Of een moeder die altijd gelukkig is en haar kinderen aanbidt. Of een moeder waarbij het altijd dweilen met de kraan open is.

Maar dat hoeft zo niet te zijn. Onlangs had ik een leuk gesprek met journaliste en columniste Lotte Debrouwere. Zij schreef een boek over haar moederschap: Slaap kindje slaap verdomme. Lotte werd alleen mama van een dochtertje en schrijft in haar colums, die nu in dit boek gebundeld werden, een heerlijke én eerlijke lofzang op het moederschap. Met dit boek laat Lotte beide kanten van het moederschap zien: de mooie momenten op de roze wolk, maar net zo goed de momenten waarbij je het even niet meer ziet zitten.

Kleine, herkenbare verhalen met telkens een leuke, humoristische toets. Herkenbaar, zowel voor moeders, vaders, grootouders en zelfs kinderlozen.

Slaap Kindje Slaap verdomme verscheen bij Uitgeverij Lannoo.

Temptation Island – nog één keertje…

Sommigen onder jullie zullen de wenkbrauwen eens fronsen. Maar nog groter is de kans dat je stiekem wel al een aflevering van Temptation Island hebt gezien. Misschien was je wel zoals ik. Ik keek erop neer, maar de nieuwsgierigheid was te groot. Ik moest het toch eerst eens gezien hebben voor ik er écht een mening over kon vormen?

Wachten op miserie

Dus keek ik naar de eerste aflevering van dit seizoen. En lach al vanaf aflevering 1 om de belachelijke oneliners, de overdreven spiermassa van sommige kandidaten of de dommigheid die er bij sommigen afdruipt. Week na week blijf ik kijken. En hopen dat er iets spannends gaat gebeuren. We moesten even wachten, maar het kwam. De ene na de andere begon zijn partner te bedriegen. En wat smulden we van de beelden.

Daar klopt het niet helemaal. Zo ben ik namelijk niet. Ik ben begripvol, meevoelend en ik wil het beste voor elke mens. Als een vriend of vriendin het moeilijk heeft, dan lach ik niet. Dan geniet ik daar niet van. Want ik wil het beste voor hem of voor haar. Als ik erover begin na te denken, dan schaam ik me wel een beetje. Dat ik me zo laaf aan de miserie van een stel halfnaakte feestvierders. Dan vind ik het eigenlijk wel zielig voor Rosanna die haar vriend met zijn tenen slipjes ziet uittrekken. Of heb ik medelijden met Jeffie als hij zangertje Ken zijn vriendin ziet versieren.

Sneaky Lisa

Want hoe marginaal het ook is om mee te doen aan een programma als Temptation Island, de deelnemers zijn ook maar mensen met gevoelens. Niemand verdient het om zo door het slijk te worden gehaald als sneaky Lisa of naïeve Jolien.

Nog één keer neem ik mezelf voor. Nog één keer kijken en dan niet meer. Gelukkig dat het seizoen na vanavond afgelopen is. Zo hoef ik verder niets te missen.

Durf jij toegeven dat je kijkt? 🙂

Vergeet mij niet

Carry Goossens, Deze Week, Antwerpen, FakkelteaterWanneer de tijd ontbreekt om langere stukken te schrijven, deel ik hier met jullie graag wat ik recent deed.

Voor de Antwerpse editie van Deze Week interviewde ik de sympathieke acteur Carry Goossens. We spraken af in Den Billekletser in Antwerpen voor een gesprek over zijn nieuwste voorstelling Vergeet mij Niet. Naast Carry spelen hier ook Manu Jacobs en Ann De Winne in mee. Vergeet mij Niet, een stuk over dementie, speelt vanaf vanavond in het Fakkeltheater tot en met 23 april.

Het interview voor Deze Week kan je hier lezen.

Blind Getrouwd 2 – hoe loopt het af?

Blind GetrouwdHet lukt me maar zelden om een reeks van een programma van begin tot einde te volgen. Blind Getrouwd is echter zo’n programma waarvoor ik wekelijks toch even tijd wil maken. Omdat ik het een ongelofelijk interessant experiment vind. En omdat het reality-tv is, zonder dat het uitlachtelevisie wordt. Mijn pogingen om de mol te ontmaskeren waren een totaal fiasco. Maar ik geloof wel dat ik genoeg menselijk inzicht heb om te kunnen vermoeden wat er met de koppels van dit seizoen zal gebeuren.

Veerle & Nick

Een match made in heaven. De eerste aflevering zag ik het niet meteen goed gaan tussen die twee. Maar al snel sprongen de vonken van het scherm. Ze stralen oprechte liefde en plezier uit. Moest elke relatie zo lopen, iedereen zou zich willen inschrijven voor het programma.

Sally & Mathias

Bij hen dácht ik de eerste aflevering dat het er boenk op was. Zo’n schoon koppel. Maar zij laten zien dat een goede match op papier alleen niet voldoende is. Bij hen zie ik geen vonken en vuur. Geen oprechte interesse in elkaar (toch zeker niet van haar kant). Geen echte relatie.

Evelien & Nicolas

Ik word zenuwachtig als ik die twee bezig zie. De eerste afleveringen leek het me een schone romance te worden. Twee jonge mensen die elkaar ontdekken en graag beginnen zien. Het gedrag van Nicolas ergert me echter dood. Ik kan me niet voorstellen dat een meisje als Evelien zo verstikt wil wordend door een jongen. Ik geloof wel dat die twee voorlopig getrouwd zullen blijven, maar als niemand die jongen duidelijk maakt dat hij té aanhankelijk is, zal het alsnog verkeerd gaan vrees ik.

Tine & Ben

Ik voel veel sympathie voor Tine. Ja, ze is lomp. Ja, ze moet leren nadenken voor ze iets zegt. Maar ze is wel eerlijk en oprecht. Dat ze niet verliefd is op Ben, daar kan ze niets aan doen. Hoe hard je ook je best wil doen, als het er niet is, is het er niet. De reacties op sociale media vond ik zielig. Alsof Tine afgeslagen wil worden wanneer ze zegt dat ze eerder op een bad boy valt? Ik begrijp helemaal wat ze bedoelt. Ben is een sympathieke kerel maar hij komt heel braaf over. Een beetje weerwerk mag wel.

Anyway, dat was mijn impressie. Of dat ook klopt, zien we vanavond in Blind Getrouwd. Meer meningen lezen over Blind Getrouwd? Ga ook eens kijken bij Genieten in Stijl en bij ervaringsdeskundige Jonas Wielandt.

Kijk jij ook? Welk koppel heeft volgens jou een mooie toekomst in het vooruitzicht?