eten

Tour de BxL: Mano à Mano

pizza, mozzarella, elsene, mano à manoJe hebt mensen die alles eten, je hebt mensen die moeilijker zijn wat betreft eten… en dan heb je mij nog. Of althans, zo was ik vroeger toch. Ik heb mijn ouders op zijn minst enkele grijze haren bezorgd omwille van mijn eetgedrag. Spruitjes, boontjes, tomaatjes… Geen enkel probleem. Maar vanaf het eventjes buiten het normale ging, was ik niet meer mee.

Niet het normale, dat was voor mij ook bijvoorbeeld spaghetti en pizza. Pas toen ik een jaar of twintig was heb ik dat leren eten. Ik geef nog altijd de voorkeur aan een lekkere steak of een goede vol-au-vent. De Italiaanse keuken is nog altijd niet mijn favoriet, al kan ik een goede pizza of pasta intussen gelukkig wel appreciëren.

Onlangs deed ik op dat vlak een mooie ontdekking in Brussel. Samen met enkele vrienden gingen we eten in Mano à Mano in Elsene. Er kwamen heel wat lekkere gerechten op tafel. Ik hield het bij een relatief eenvoudige pizza met mozzarella di Bufala. Héérlijk! Het restaurant is bovendien gelegen op een heel gezellig pleintje. Het was nog mooi weer, dus we hadden een fantastische avond op het mooie terras. Hier zien ze me zeker nog terug.

Nog goede tips voor een lekkere Italiaan?

 

Advertenties

Eten in Gent #1: Hof van Herzele

hof van herzele, gent, eten, culinair

Afgelopen weekend genoten we van een gezellige dag in hartje Gent met enkele vrienden. ’s Avonds werden de magen hongerig en gingen we op zoek naar een goed eetadresje. Via een collega kwamen we terecht bij Hof van Herzele. Een schot in de roos!

Restaurant in historisch pand

Hof van Herzele is gevestigd in een historisch pand. In de dertiende eeuw was het een herberg van het riddergeslacht van Herzele. Bovengronds blijft er niets meer van over, de kelder is wél nog intact gebleven. De kelder van het Hof van Herzele is intussen dan ook erkend als monument door de provincie.

Ons gezelschap bestond uit zeven personen. Het ideale aantal om te eten aan een van de grote tafels in de kelder. Een gezellige sfeer op een prachtlocatie.

Lekker eten

Ook over het eten kan ik alleen maar positief zijn. Een heerlijk klassieke keuken. Er stonden zelfs balletjes in tomatensaus op het menu. Ik koos – hoe kan het ook anders – voor de châteaubriand. Ik kreeg een uitstekend stukje vlees op mijn bord, perfect gebakken. Ook de rest van ons gezelschap kwam meer dan voldaan weer buiten.

Kortom: Hof van Herzele is een absolute aanrader bij een bezoekje aan Gent!

Zijn jullie onlangs nog lekker gaan eten?

Deze blogpost is op eigen initiatief. Dit is geen gesponsorde post.

 

 

 

As We Speak # 14

italiaans, polen, etenToen ik de vorige As We Speak schreef, stond de vakantie ongeduldig aan mijn deur te trappelen. Mooie liedjes duren helaas nooit lang (maar herhalen zich gelukkig wel regelmatig). Intussen ben ik alweer een weekje aan de slag. Tijd voor een nieuwe update!

Reizen en eten

  • Reizen: zoals gehoopt was onze reis naar Polen een schot in de roos. Mijn eerste indruk van dit prachtige land lees je hier, een leuke manier om een stad te verkennen ontdek je hier. We ontdekten enkel het zuiden van Polen. Omdat Polen zo’n uitgestrekt land is, was het niet te doen om het volledige land te bezoeken. (Het kón uiteraard wel, maar dan zouden we meer in de auto zitten dan wat anders) Daarom hoop ik mijn lieve reisgenoot te overtuigen om volgend jaar het noordelijk deel te gaan ontdekken. We moeten echter geen jaar meer wachten om een stapje in de wereld te zetten, want binnen een paar weken gaat het opnieuw richting Nice. Benieuwd wat reisleiders zus en mama voor ons in petto hebben!
  • Eten: dat viel op vakantie wel wat tegen. Het typisch Poolse eten is wat wij liever in de winter op tafel zien verschijnen: vrij zwaar met allerhande soorten kool. Lekker, maar niet als het 25 graden of meer is. In ons hotel konden we wél heel lekker eten, zie de foto hier bovenaan. Terug thuis was het nog steeds vakantie, dus gingen we eens eten bij Osteria 45, onze favoriete Italiaan in Brugge, en in Fort Napoleon. Thuis heeft de BBQ heel wat overuren gedraaid. Wat wil je, met zo’n mooi weer!

Sport en cultuur

  • Sport: het is een ongelofelijke sportzomer. Na het EK voetbal en de Tour de France zijn we nu aan de Olympische Spelen aanbeland. Ongelofelijk hoe sporten waar ik nooit naar kijk, me nu ineens toch kunnen fascineren. België mag trots zijn op wat er door onze atleten gepresteerd is: Nafi Thiam, Pieter Timmers, Dirk Van Tichelt,… Wow! Hierna is het gedaan vrees ik. Dat wordt toch wat afkicken van het kijken naar al die verschillende sporten.
  • Lezen: in deze blogpost geef ik een update over mijn deelname aan de Verbeelding Book Challenge. Daar kan je zeker wat interessant leesvoer ontdekken. Het volgende boek waaraan ik me ga wagen is Kijk niet zo, konijntje van Marnix Peeters.
  • Muziek: behalve jazzoptredens in Hopper op zondagnamiddag heb ik geen live muziek gezien deze zomer. Toch niet meer na TW Classic. Daar breng ik 5 september verandering in. Dan gaan we immers naar de Radio 1 Prince Sessie. Benieuwd wat dat gaat geven!

Hoe zag de afgelopen maand er bij jou uit? 

 

Eten aan de kust # 1: Fort Napoleon

fort napoleon, oostende, belgische kust, etenOostende ligt op nog geen dertig kilometer van Brugge, maar toch kom ik er maar zelden. Onbekend is onbemind? Deze zomer ben ik dat hiaat in mijn kennis van de Belgische kust aan het invullen. Ik ging naar Uitgelezen aan Zee (TAZ) en vorige week ging ik eten in Fort Napoleon.

Fort Napoleonfort napoleon, monument, oostende, belgische kust, eten

Fort Napoleon bevindt zich in de duinen ten noorden van Oostende. Het is een vijfhoekig fort met een tot de verbeelding sprekende geschiedenis. Het Fort Napoleon is immers het belangrijkste militaire monument in Vlaanderen uit de napoleontische tijd. Als je het fort bezoekt zie je de tochtige slaapkwartieren van de soldaten indertijd, historische beelden en een dak met een fenomenaal, panoramisch uitzicht. Een rondleiding met iPod neemt je mee naar het einde van de achttiende eeuw wanneer Napoleon het bewind voert over onze streken. We gingen deze keer “alleen maar” om te eten naar Fort Napoleon. De rondleiding lijkt me echter de moeite, dus ik overweeg om zeker nog eens terug te keren.

Fort Napoleon – het restaurant

Want dat wilde ik jullie natuurlijk vooral vertellen: we ontdekten met Fort Napoleon ook een geweldig restaurant, in een mooie omgeving. Een restaurant dicht bij de zee, dat betekent vaak vis. De menu die we voorgeschoteld kregen bestond uit drie lekker amuses, vervolgens aten we een heerlijk stukje zalm. Als hoofdgerecht was er kabeljauw en we sloten af met panna cotta (ik) en een dame blanche (hij). Eten in een mooie omgeving, lekker eten en een goede bediening. Meer moet dat niet zijn. We gaan graag nog eens terug!

Hebben jullie nog leuke tips om te ontdekken in Oostende? (Of bij uitbreiding: aan de Belgische kust)

 

Lekkere burgers bij Sinners

sinners, antwerpen, leopold de waelplaats, zuid, etenAfgelopen woensdag was het nog eens tijd voor een avondje Antwerpen. Samen met mijn lieve ex-collega Barbara ging ik iets eten in een nieuwe zaak op het Antwerpse Zuid: Sinners. Heerlijk weer en een overal voelbare, zinderende spanning omwille van de aankomende voetbalmatch, meer moest dat niet zijn!

Sinners bevindt zich op de Leopold De Waelplaats waar vroeger brasserie Nero was. Ze serveren o.a. wraps, ceviches, taco’s, american burgers,… Voor mijn doen eerder exotisch, maar ik had al veel goede dingen gehoord over Sinners. Dat wou ik uiteraard zelf ook eens uittesten!

Al hield ik mijn keuze toch wat veilig: een old fashioned american burger. Eenvoudig en oh zo heerlijk! Bij ons aperitiefje gingen we voor de calmari rings. Volgende keer doe ik – beloofd – eens zot voor mijn doen en ga ik proeven van de ceviche of taco’s. Een leuke adresje om zelf eens uit te testen!

Dat de Rode Duivels hun wedstrijd tegen Zweden wonnen, maakte de avond helemaal compleet. Op naar de match tegen Hongarije!

Kennen jullie nog leuke nieuwe adresjes in Antwerpen/Brugge/… die de moeite zijn?

Eetgewoonten – of hoe het ook gezond(er) kan

bonner, spa, rozijnen, tussendoortje

Beroepshalve zit ik veel in de auto. Heel veel. Elke dag. En dat durft wel eens resulteren in ongezonde eetgewoontes. Mijn standaarduitrusting om de dag aan te vangen (Behalve uiteraard laptop, agenda en andere werkbenodigdheden)? Een lekkere frisse cola, een suikerwafel en vijf euro. Die vijf euro is voor een maaltijd in Quick of McDonald’s. Dat doe ik uiteraard niet elke dag. Maar de laatste weken deed ik het (weer) meer. En ik besefte: hier moet een rem op staan. A volonté cola drinken en frieten eten wreekt zich op een dag. Zowel qua lichaamsgewicht als qua gezondheid.

Rozijnen van Bonner

Dus probeer ik het sinds een tijdje over een gezonde boeg te gooien. Met minder calorierijke dranken én gezondere tussendoortjes. De oplossing werd me zomaar in de schoot geworpen. Op de persdagen van Global Image leerde ik het assortiment van Bonner kennen. Ik kreeg een pakketje opgestuurd en mocht beginnen proeven. Rozijnen stond bij mij gelijk aan jeugdsentiment. Ik herinner me dat wij vroeger vaak rozijnen in huis hadden. De laatste tien jaar heb ik echter geen rozijn meer aangeraakt. (Op de sporadische rozijn op een kaasplankje na, maar die zijn meestal van een bedenkelijke kwaliteit.) De rozijntjes van Bonner katapulteerden me terug naar het verleden.Heerlijke, zachte rozijntjes met een pure smaak. Dé ideale snack tegen de honger. Bonner verkoopt trouwens kleine verpakkingen van 42 gr, een ideale hoeveelheid voor een tien- of vieruurtje. Positief ook: rozijntjes kan je proper eten in de wagen. Niet meer elke week stofzuigen om de kruimels weg te krijgen! Deze vakantie ga ik ook bakgewijs met rozijnen of raisins & berries aan de slag. Ik hou jullie op de hoogte!

The Insiders leerden me dan weer een alternatief kennen voor mijn trouwe cola. Via hen mag ik deze maand Spa Fruit ontdekken: een combinatie van het lekkere water van Spa met puur fruit. Sprankelend, caloriearm en verfrissend!

Welk tussendoortje verkies jij?

Sale e Pepe; een kennismaking met quinoa

quinoa, italiaans, mozzarella, brugge

Gisteren was er een jarige in huis, hoera! Dat moest uiteraard gevierd worden, dus trokken we naar Sale e Pepe in hartje Brugge. Een klein en gezellig restaurant waar je de authentieke mediterraanse-Italiaanse smaken kan ontdekken. Een stukje Sicilië in de Kleine St. Amandstraat!

Kiezen is verliezen, zegt men wel eens. Bij mij is kiezen van een menukaart vooral stress. Ik ben geen gemakkelijke eter en alles wat maar een beetje exotisch is, jaagt me op culinair vlak angst aan. (Niet schrikken, maar tot voor kort was een lasagne zelfs te exotisch voor me)

Toch koos ik gisteren eens voor het onbekende: een heerlijk slaatje met tomaatjes, mozzarella en… quinoa! Mijn tafelgenoten kozen voor een gerecht met spaghetti met o.a. calamares en een bordje met gnocchi en vis (waarvan ik de naam helaas al vergeten ben…).

Het was mijn eerste kennismaking met Quinoa en dat smaakte zeker naar meer. Ik had de term al vaker horen vallen maar veel wist ik er eigenlijk niet van. Ik deed wat opzoekwerk en leerde het volgende:

  • De Inca’s teelden de quinoa ruim 5000 jaar geleden in het Andesgebergte
  • Quinoa is een leuke afwisseling voor rijst of pasta. Het is bovendien een plantaardige vleesvervanger
  • Quinoa is ideaal voor wie een glutenallergie heeft
  • Quinoa  heeft een hoog vezelgehalte, levert mineralen en vitaminen én bevat veel goede eiwitten

Ik las echter ook dat we tegenwoordig meer eiwitten opnemen dan we eigenlijk nodig hebben. Aardappelen en linzen zouden gelijkaardige gezondheidsvoordelen hebben maar zijn wel stukken goedkoper. Wat van Quinoa mogelijk de zoveelste gezondheidshype maakt. Wat ik echter niet kan ontkennen is dat het gewoon erg lekker was. Dit ga ik zeker nog eten!

Lust jij graag quinoa of vind je het maar niets? Heb je ooit al eens een gerechtje op je blog gepost met quinoa? Laat dan aub hier je link achter ter inspiratie!

 

Le Creuset? Mijn Cocotte* van de Cora!

cocotte, cora, kokenVolgende week komt de familie van beide kanten op bezoek. De man is jarig en in plaats van op restaurant te gaan, ga ik koken voor de hele bende. Een jaar geleden zou ik onder mijn bed gekropen zijn van de schrik. Nu niet meer. Enerzijds omdat dat praktisch niet mogelijk is (geen plaats want laden onder het bed), anderzijds omdat ik een fantastische kookworkshop volgde. Probleem 1 dus opgelost: ik geloof in mijn eigen kunnen, dus staat er een overheerlijk kippenstoofpotje op het menu!

Probleem 2: mijn kookpot is te klein voor kip voor zoveel mensen. Dus moesten we een extra pot gaan kopen. Soms droom ik van een keuken vol potten van Le Creuset. Tot ik in de kookwinkel sta en met de prijs geconfronteerd word. Zoveel geld voor een kookpot, daar wordt mijn portemonnee opstandig van. Dit keer had ik een geniaal idee: na een heerlijk dagje sauna in het Brusselse trokken we naar dé supermarkt der supermarkten: de Cora! Daar vond ik meteen de perfecte vervanger: bovenstaande prachtige cocotte! Dus blijft enkel probleem 3 over: waar moet ik al die mensen zetten?

P.s.: Ik moet dringend mijn Frans van onder het stof halen. Heel even dacht ik dat het merk Cocotte was. Maar dat was natuurlijk gewoon de vertaling van “stoofpan”

P.p.s.: De droom van de Creuset blijft wel bestaan (net zoals ik het servies van Pascale Naessens graag wil kopen – maar ook zo duur). Je betaalt natuurlijk voor het merk, maar ongetwijfeld gaat een echte Creuset kwalitatief ook beter zijn. Al is de vraag natuurlijk of deze amateurkok het verschil zou merken…

Koken jullie graag (en vaak) voor een grote bende?

 

Tip Antwerpen # 3: eten bij Otomat

antwerpen, eilandje, mas, otomat, pizza, italiaansLeuk gezelschap, een gezellige setting én speciale, hemels lekkere pizza’s. Dat waren de ingrediënten voor een topavond Antwerpen vorige week.

Ons gezelschap trok naar Otomat, een nieuw pizzarestaurant in hartje Antwerpen op enkele meters van het MAS. Ik ben een echt meisje van het Zuid. Toen ik zelf nog in Antwerpen woonde, vond ik een tocht naar het Eilandje al een echte reis. Nu ik in Brugge woon (en alles per definitie “ver” is) én een lief vriendinnetje bij Otomat is gaan werken, stond een nieuw bezoek aan Otomat hoog op ons verlanglijstje.

Waarom Otomat zo fijn/speciaal/apart is?

Otomat is geen klassieke italiaan qua uitzicht. Wat versta ik onder klassiek? Think Da Giovanni op de Groenplaats. Otomat heeft een industrieel interieur en ziet er trendy uit.

Otomat is geen klassieke italiaan qua pizza’s op de kaart. De Margarita Classic vind je nog op de kaart. Maar verder klinkt het: Abbey Road (met kazen van Van Tricht), Little Red Courgette (wie dat op zijn kaart zet, kan bijna niets meer verkeerd doen), Give Pears a Chance, Poulet Chasseur,…

De pizza’s van Otomat zijn gemaakt met Duvel-biergist.

Wat wij aten

Ik speelde wat op veilig en ging voor de Poulet Chasseur. Een lekkere pizza met o.a. champignons en gevogelte. Mijn man liet zich verrassen en wist niet wat hij op zijn bord zou krijgen. Het werd With Love From B., een pizza op Belgische wijze met witloof, kookham en een witte basissaus. Graag tip ik jullie ook nog Give Pears a Chance. Hoewel ik eigenlijk geen blauwe kaas lust, vind ik die pizza werkelijk goed!

Tip voor de kleinere eter: alle pizza’s zijn ook verkrijgbaar in kleiner formaat, geserveerd met een fris slaatje.

Ik ben niet de enige blogger die vol lof is over Otomat. Check ook tekst en foto’s bij Tales of Taste, Avocado van de Duivel, Koken op Hakken en Macaron Manon.

Lijkt het u wat, een pizza met witloof?