Toevallige ontmoetingen

illumenium, estse band, toevallige ontmoetingIk was zoals altijd gehaast. Niet omdat ik ergens dringend moest zijn. Wel omdat ik niet hou van snelwegparkings. Snel tanken en weer weg, dat was mijn doel. Wanneer ik van de betaalautomaat naar mijn auto loop om te tanken komt een er een jonge kerel naar me toegelopen. “Do you speak english?” vraagt hij me. Alarmknoppen in mijn hoofd. In normale omstandigheden zeg ik nee, grijp ik snel naar mijn handtas en kijk ik toch even naar mijn auto om te checken dat ik intussen niet word bestolen. Naar dat soort reacties is onze maatschappij aan het evolueren.

Maar niet vandaag. Hij stelde de vraag op een ontwapenende manier. Geen gevaar hier. Het bleek het bandlid te zijn van de Estse band Illumenium. Sinds 2015 tourt de band al door Europa en trekken ze van stad naar stad om er hun muziek te spelen. Onderweg verkopen ze in tankstations, treinstations etc hun album. Voor een bedrag dat de koper zelf kiest.

Ik had hun muziek uiteraard nog nooit gehoord maar ik was wel gecharmeerd door hun verhaal. Dus kocht ik het album en kreeg met de glimlach een gehandtekend exemplaar. “Als we ooit zo bekend zijn als AC/DC zal je daar heel blij mee zijn“. Succes nog jongens! (Later thuis zal ik hun Facebookpagina checken. Ik ben duidelijk niet de enige die op deze manier met hen heeft kennis kunnen maken)

Ik tank alsnog en rijd goedgemutst verder. Zo’n ontmoetingen maken het leven mooi.

Zou jij de cd hebben gekocht?

 

 

Advertenties

Dit Bracht…[Augustus 2017]

Istrië, KroatiëDe eerste week van september zit er alweer bijna op. Tijd dus om eens terug te blikken op wat augustus op deze blog bracht. Na de zomervakantie was er hier inspiratie zat, alleen ontbrak de tijd om alle vakantietips uit te schrijven.

Hier vind je toch al een kleine terugblik op waar de reis ons bracht. Een reis waarin ik helemaal kon ontspannen. Hoe ik dat zo zeker weet? Dat lees je dan weer in deze blogpost. Want geef toe: na drie weken vakantie je pincodes niet meer weten, dát is een teken van er helemaal uit zijn (of je verstand te hebben verloren – wat misschien ook wel een mogelijke uitleg kon zijn…)

Na de vakantie begon het schrijfseizoen uiteraard meteen weer. Over al die leuke gesprekken en ontmoetingen zou ik boeken kunnen volschrijven. Ik blikte op eentje terug op deze blog, maar ik ben van plan dat zeker nog meer te gaan doen.

Hoe beleefden jullie de maand augustus?

Candle in the Wind

Wanneer was de slag bij Waterloo? De Guldensporenslag? De Franse Revolutie? Bij dergelijke vragen breekt het angstzweet mij uit. Ik zou er zomaar wel eens 100 jaar of meer naast kunnen zitten. Ik heb gewoon niets met historische data. Of met data in het algemeen. Verjaardagen is bijvoorbeeld nog zoiets aartsmoeilijk. Maar gelukkig is er tegenwoordig Facebook. Dank Amerikaanse vriend voor die handige reminders.

Maar als je me vraagt: op welke datum is prinses Diana verongelukt? Dan weet ik het meteen: 31 augustus 1997. Ik was een jaar of 11 en wist eigenlijk niet eens wie zij was. Maar de hele mediastorm en de gigantische herdenking maakte wel een onuitwisbare indruk op mij.

Ik lag in mijn bedje. Het was nog donker en de dag voor ik naar het zesde leerjaar ging. Ik kon niet meer slapen en ging al naar beneden waar mama voor de televisie zat. Het eerste wat ze zei was “Diana is gestorven”. Ik wist maar vaag wie het was, maar zette me mee in de zetel en keek nog geruime tijd mee naar de beelden en de eerste reacties die binnen sijpelden.

Meester Dirk deelde ons de eerste schooldag op in groepjes. Een voor een moesten wij op het einde van de week het nieuws brengen voor de rest van de klas. Ik was de eerste week aan de beurt. Lady Di was uiteraard ons hoofditem. In dezelfde periode overleed ook Moeder Theresa en startte het proces rond de au pair Louise Woodward plaats. Maar dat verbleekte allemaal bij de heisa in de media en het verdriet van die twee kleine Britse prinsjes.

Weet jij nog waar je was op 31 augustus 1997?

We can’t build our dreams on suspicious minds

steve ryckier, elvis impersonator, elvis presleyVeertig jaar geleden stond de wereld even stil. Op 16 augustus 1977 overleed immers Elvis Presley, dé King of Rock and Roll. Ik was om eerlijk te zijn niet zo bekend met Elvis en zijn muziek. Voor een interview voor Deze Week met Steve Ryckier deed ik wat research naar Elvis Presley en zijn muziek. Muziek die de tand des tijd werkelijk heeft doorstaan!

Ik leerde met Steve Ryckier een man kennen die heel gepassioneerd bezig is met zijn vak. Steve is stemmenimitator en doet heel wat meer dan alleen maar Elvis Presley tijdens zijn show Superstars Live. Op 11 november brengt hij in de Brugse Stadsschouwburg Elvis weer tot leven in een volledige show. Meer info vind je hier.

Steve vertelde me gepassioneerd over wie Elvis was. Lees hieronder een stukje uit het interview:

Elvis is erin geslaagd een nieuw soort muziek populair te maken. Zijn carrière beslaat amper twintig jaar. Toch is hij erin geslaagd, in een wereld zonder internet, om de muziekwereld te veranderen. Hij heeft zijn stempel op de muziek kunnen zetten. En daarnaast is er natuurlijk zijn typische look, kledij én zijn manier van brengen.

Elvis is tegelijk ook een tragische figuur.

Er hangt een bepaalde weemoed rond hem. Hij is jong gestorven en zijn leven is niet altijd over rozen gegaan. Hij is opgegroeid in een arm gezin. Zijn pa was bovendien geen koosjer figuur. Eens verhuisd naar Memphis heeft Elvis heel wat jobs gehad maar eigenlijk wilde hij slechts één ding: muziek maken. Zijn grote doorbraak kwam er in 1954 met That’s All Right. Producer Sam Phillips wilde een nieuwe sound creëren en zwarte muziek laten brengen door een blanke. Hiermee wilde hij een barrière doorbreken. That’s All Right werd meteen na de opname door DJ Dewey Phillips gespeeld in diens legendarische radioprogramma Red, Hot & Blue en de rest is geschiedenis.

Het hele interview lees je in de West-Vlaamse edities van Deze Week.

Ben jij fan van Elvis? Welk nummer moet ik als leek zéker nog ontdekken?

Dit Bracht…[Mei-Juli 2017]

Oostende, zee, kustHet is hier de laatste maanden iets stiller geweest op de blog. Dat merk ik ook wanneer ik mijn “maandelijkse terugblik” wil schrijven. Die blijkt namelijk al lang niet meer zo maandelijks te zijn als ik wel zou willen.

Hoewel ik de afgelopen maanden minder schreef op de blog, waren er toch wel enkele stukjes die veel gelezen werden. Enkelen daarvan hadden te maken met mijn freelancejob. Zo interviewde ik de sympathieke Sliek de Zeesterre naar aanleiding van zijn nieuwe album Sterk Water en Korneel De Rynck over zijn boek Waarom een bos geen ramen heeft.

Vervolgens kwam de focus op deze blog te liggen op het maken van vakantieplannen en daadwerkelijk op vakantie vertrekken. Wat te doen met vakantiefoto’s is een blogpost die ik zelf ook nog eens moet herlezen. Ook deze zomer trokken we weer gigantisch veel foto’s en het is uiteraard niet de bedoeling dat die in een vergeethoekje op de computer belanden. Of Kroatië een goed idee was, vroeg ik me ook even af. Intussen ken ik dat antwoord al: een overtuigde ja! Maar het moet uiteraard niet altijd even ver zijn. Zo is ook de Belgische kust een topidee wanneer het mooi weer is!

Goed weer mogen we de komende dagen wellicht niet verwachten. Dus ik ben heel benieuwd naar jullie leukste blogposts die ik omwille van mijn vakantie mogelijk nog niet gelezen heb. Plaats je ze in de reacties?

Het is een goed verlof geweest als…

vakantie, kroatië… je na drie weken de pincode van je tankkaart vergeten bent, én de code van de deur op je werk.

Deze vakantie heb ik amper met de auto gereden. Toen ik enkele dagen geleden aan het tankstation stond, ging het licht even uit. Met de beste wil van de wereld kon ik me mijn code niet meer herinneren. Toen ik gisteren voor het eerst in drie weken weer op mijn zondagwerk stond, kon ik me ook niet meer herinneren met welke code ik de deur kon openen. Twee codes die ik doorheen het jaar minstens wekelijks gebruik. Gewoon weg. En het is niet de eerste keer dat me dit overkomt.

Ik ben ervan overtuigd dat dit betekent dat ik goed ben in op verlof gaan. Alles loslaten en nergens meer aan denken. Met een leeg hoofd terug thuis komen. Een iets té leeg hoofd in dit geval, maar bon. óf het kan ook betekenen dat ik gewoon te dom ben om zoiets simpels als een code te onthouden. Maar laten we het maar gewoon houden op de eerste uitleg… 🙂

Wanner jullie dit lezen heb ik mijn eerste klant wellicht al gezien. Dat betekent dat de vakantie nu officieel voorbij is voor mij. Hersenloze tijd, ik ga je missen…

Kan jij alles loslaten tijdens je vakantie?

Follow The Money – bis

Gisteren reageerde ik nog op de blogpost van Bert dat ik me dringend ook Netflix moet aanschaffen. Daar kom ik vandaag op terug. Netflix zou mijn gezondheid wel eens ernstig kunnen schaden.

Ik hou namelijk van goede series én ik ben gulzig. Doorgaans volg ik series op een van de traditionele zenders. Dan is er geen probleem: elke week jammer ik een beetje wanneer de aflevering weer gedaan is omdat ik dan een volledige week op het vervolg moet wachten. Dat heeft ergens wel zijn charme. Net voor ik op vakantie vertrok, ontdekte ik dat het tweede deel van de steengoede serie Follow The Money op Canvas werd uitgezonden. Eventjes twijfelde ik om op vakantie te vertrekken. Maar Kroatië klonk nog nét iets veelbelovender dan een Deense televisieserie. Dus vertrokken we en nam onze digicorder trouw elke aflevering op.

Follow the Money

Intussen zijn we terug. En zijn we beginnen kijken naar de serie. Resultaat? Twee dagen later heb ik álle afleveringen al gezien. En dát, lieve mensen, zou er gebeuren wanneer we ten huize Falderie Netflix hebben: ik zou een gruwelijk verslaafde bingewatcher worden. Ik zou thuiskomen van het werk, me voor de televisie zetten en series kijken. Zonder te stoppen. Zonder te eten. Zonder te slapen. Ik zou mezelf totaal verwaarlozen. En ondanks al mijn inspanningen zou ik er nooit in slagen om alle series die me leuk lijken te bekijken. En daarom neem ik geen Netflix: ik zou het simpelweg niet aankunnen.

Goed nieuws voor jullie: nog tot 28 augustus kan je het hele tweede seizoen van Follow The Money op VRT NU bekijken. Geniet ervan, maar wees er zuiniger op dan ik.

Heb jij Netflix?

Zomervakantie 2017

Istrië, KroatiëWie mij wel eens tegenkomt op Instagram zal het al wel gezien hebben: ik heb een topvakantie achter de rug. Deze vakantie was zoals een goede vakantie hoort te zijn: je knippert eens met je ogen en het is alweer gedaan. Ondanks dat we niet eens zoveel gedaan hebben, was er geen moment van verveling en vlogen de dagen voorbij. In tegenstelling tot de voorbije jaren zijn we niet van het ene kasteel naar het andere museum gehold. We hebben niet alle must-sees van ons lijstje kunnen afstrepen. Meer nog: dit jaar hadden we zelfs helemaal geen lijstje. En dat was helemaal ok zo. We hadden allebei nood aan vakantie en de essentie van vakantie is eigenlijk dat niets moet en alles mag. Daar hebben we naar geleefd, elke dag opnieuw.

Ik heb genoten van elk stukje van onze reis:

  • Cairate/Italië: gezellig bezoek aan familie die ik al jaren niet meer gezien had
  • Gardameer/Italië: twee gestolen uurtjes op weg naar Verona. Misschien wel onze volgende vakantiebestemming?
  • Verona/Italië: veel te kort, maar Verona charmeerde meteen. Om ooit terug naartoe te gaan
  • Istrië/Kroatië: was veel mooier dan ik verwacht had. Scoorde op élk vlak.
  • Großarl/Oostenrijk: wat zijn de bergen impressionant! Ik had nooit durven vermoeden dat de bergen ook een topbestemming in de zomer konden zijn!

Waren er dan geen minpunten? Gelukkig erg weinig, maar over hoe duur het is om in Europa rond te reizen (tolwegen, vignetten,…) mogen jullie zeker nog wel een klaagpost verwachten. Mijn excuses alvast.

Ben jij weggeweest/ga je nog weg/ben je hip en ga je voor de staycation?

 

En route…

texelEr bestaan mensen die hun vakantie een jaar op voorhand boeken. En dan dag voor dag beginnen plannen wat ze tijdens die vakantie zoal kunnen ondernemen. Soms ben ik daar wel jaloers op. Bij ons is het jaar na jaar een chaotische vakantieplanning. Eerst beslissen naar waar we willen (Rusland? Polen? Frankrijk? Kroatië?) en dan wat aanmodderen op diverse websites voor het boeken van logement (airbnb, booking…). Dan zouden we een planning kunnen uitstippelen, maar ook dit jaar zijn we daar weer niet geraakt. We vertrekken en we weten waar naartoe. Dat is al een hele prestatie. Wat we gaan doen, zien we wel onderweg.

Waar brengt de auto ons dit jaar? Via een overnachting in de buurt van Milaan gaat het een dagje naar Verona, vervolgens zitten we een weekje in Istrië/Kroatië en op terugweg houden we drie dagen halt in de bergen in de buurt van Salzburg. Maar wat daar overal te beleven valt? Dat zal de toekomst uitwijzen. Ach ja, ergens heeft het ook wel zijn charme. Alles kan en alles mag. Ik hoop jullie achteraf te kunnen overladen met mooie vakantieverhalen en leuke tips!

Plan jij alles goed vooraf of is er ruimte voor improvisatie?

King Roger

De vrouwenfinale op Wimbledon was  teleurstellend. Wat had ik Venus Williams graag haar zesde titel op Wimbledon zien winnen, maar het was Muguruza die – heel gemakkelijk – met de overwinning aan de haal ging. Jammer, heel jammer. Want ik vermoed niet dat Venus nog zoveel kansen zal krijgen om nog een grandslam op haar naam te schrijven.

Laten we hopen dat die andere dinosaurus, Roger Federer, er morgen wél in slaagt. Ik hoopte dat Rafael Nadal de finale zou spelen, maar helaas stak Gilles Muller daar een stokje voor in een razend spannende match. Marin Cilic, de tegenstander van Federer in de finale, is erg goed bezig, maar op Federer zelf lijkt ook geen maat te staan. Duimen maar!

Durf jij een pronostiekje aan?