tips

Eten aan de kust # 1: Fort Napoleon

fort napoleon, oostende, belgische kust, etenOostende ligt op nog geen dertig kilometer van Brugge, maar toch kom ik er maar zelden. Onbekend is onbemind? Deze zomer ben ik dat hiaat in mijn kennis van de Belgische kust aan het invullen. Ik ging naar Uitgelezen aan Zee (TAZ) en vorige week ging ik eten in Fort Napoleon.

Fort Napoleonfort napoleon, monument, oostende, belgische kust, eten

Fort Napoleon bevindt zich in de duinen ten noorden van Oostende. Het is een vijfhoekig fort met een tot de verbeelding sprekende geschiedenis. Het Fort Napoleon is immers het belangrijkste militaire monument in Vlaanderen uit de napoleontische tijd. Als je het fort bezoekt zie je de tochtige slaapkwartieren van de soldaten indertijd, historische beelden en een dak met een fenomenaal, panoramisch uitzicht. Een rondleiding met iPod neemt je mee naar het einde van de achttiende eeuw wanneer Napoleon het bewind voert over onze streken. We gingen deze keer “alleen maar” om te eten naar Fort Napoleon. De rondleiding lijkt me echter de moeite, dus ik overweeg om zeker nog eens terug te keren.

Fort Napoleon – het restaurant

Want dat wilde ik jullie natuurlijk vooral vertellen: we ontdekten met Fort Napoleon ook een geweldig restaurant, in een mooie omgeving. Een restaurant dicht bij de zee, dat betekent vaak vis. De menu die we voorgeschoteld kregen bestond uit drie lekker amuses, vervolgens aten we een heerlijk stukje zalm. Als hoofdgerecht was er kabeljauw en we sloten af met panna cotta (ik) en een dame blanche (hij). Eten in een mooie omgeving, lekker eten en een goede bediening. Meer moet dat niet zijn. We gaan graag nog eens terug!

Hebben jullie nog leuke tips om te ontdekken in Oostende? (Of bij uitbreiding: aan de Belgische kust)

 

Advertenties

Falderie en de gezinsuitbreiding

robotstofzuiger, IROBOT, huishouden, stofzuigenIk sprak er halvelings al eens over maar vandaag wil ik het ook echt met jullie delen: stiekem deden wij ten huize Falderie vorige maand aan gezinsuitbreiding. De lieve Lambik voegde zich bij ons gezin en dat maakt me helemaal gelukkig.

Geen paniek: wie mij in levende lijve kent heeft geen dikke buik of zwangerschap gemist. Ons nieuwe gezinslid is geen levende mens, noch een kwijlend huisdier. Het is onze eigenste IRobot Stofzuiger. Roomba 765 vonden we geen mooie naam, dus doopten we deze lieverd Lambik.

Ik ben absoluut geen wonder in het huishouden. Integendeel zelfs. Kuisen staat niet bovenaan op mijn prioriteitenlijstje en ik doe het gewoon niet graag. Lambik neemt me heel wat werk uit handen. Terwijl ik ijverig sta te koken (lees: jullie blogs lezen), stofzuigt Lambik vol overgave onze woonkamer. En terwijl ik sta te genieten van een heerlijke warme douche, zorgt Lambik ervoor dat ook onze bovenverdieping helemaal spick-and-span is. Voor de sceptici: deze mooie Roomba 765 kuist grondig, maakt geen krassen en weet wanneer het tijd is om naar bed te gaan (Lees: Als de batterij plat is, gaat hij zelfstandig terug naar zijn laadpunt). Het enige – maar totaal verwaarloosbare – nadeel is dat deze lieve jongen wel wat geluid maakt.

Lambik schenkt mij extra vrije tijd en/of zorgt ervoor dat ik ook aan andere taken toe kom. Heerlijk toch?!

Heb jij er al eentje? Of zou je het eventueel overwegen?

P.s.: Helaas werd ik niet gesponsord voor deze post. De producent van een dweilrobot mag mij echter steeds contacteren. Ik sta open voor een samenwerking. 😉

 

Falderie presenteert u: de groene!

life
Zitten jullie op de beurs? Behalve een sporadische deelname aan de online beleggerskoers van een niet nader genoemde bank, heb ik me er nog niet aan gewaagd. Moest ik echter ooit mijn eerste stappen op de beurs zetten, is de kans groot dat ik aandelen koop van Coca-Cola. Want ik ben een échte believer. Als ik geloof heb in en vertrouwen voor één bedrijf, dan is het wel voor de Coca-Cola Company.

Ik schreef er eerder al over: hier en hier. Ik was een echte Cola addict. Ik heb mijn verslaving intussen onder controle. Maar een dag zonder Cola, is een dag niet geleefd. In mijn ideale dag komt gegarandeerd één blikje cola voor.

Tot voor kort zweerde ik bij één soort: de klassieker! De laatste weken begin ik echter meer en meer vreemd te gaan. Ik ontdekte namelijk de Coca-Cola Life, in de volksmond gekend als “de groene”. Deze Cola is gezoet met suiker en het tegenwoordig erg populaire stevia-extract. 33 % minder caloriën, iets gezonder maar nog altijd (bijna) even lekker als de klassieke rode Coca Cola.

Het advies van tante Falderie: probeer het eens!

Kennen jullie de nieuwe Coca-Cola Life al?

Deze post is er gekomen op eigen initiatief. Omdat ik leuke, nieuwe en lekkere dingen graag deel. Mocht Coca-Cola echter op zoek zijn naar een ambassadeur: I’m your man!

Een natte garage en Thermen R

thermen r, roeselare, sauna

Het ging een rustige zaterdag worden met veel tijd om te genieten. De ochtend draaide echter anders uit. Toen ik in de garage kwam, bleek die helemaal blank te staan. Onze wasmachine vond het nodig om dwars te doen. Even vloeken maar dan aan de slag. Achteraf bleek het een zegen. Ik ben absoluut geen huisvrouw. Ik zeg al bijna een jaar dat we dringend onze garage eens moeten kuisen. De spinnen begonnen er immers stilaan baas te worden. Dat kuisen was er echter nog steeds niet van gekomen. Afgelopen zaterdag moest het wel, noodgedwongen maar nuttig werk!

De namiddag was gelukkig iets aangenamer dankzij onze Bongobon voor een saunabezoekje, We kozen een sauna dichtbij huis: Thermen R in Roeselare. Het was de eerste keer dat we hier kwamen en het was zeker een aangename ervaring. Het saunacomplex stelde niet teleur. Sauna’s zijn nog relatief nieuw voor mij. Tot een paar jaar geleden dacht ik er zelfs niet over om ooit een sauna binnen te stappen. Ik tussen de blote mensen, ik dacht het niet! (Maar later meer daarover)

Thermen R was een indrukwekkend complex. Een aantal knappe sauna’s (met stip op 1: de Kelo Sauna), zwembad en zwemvijver, jacuzzi en een gezellig terras. Alles mooi afgewerkt, netjes en ruim. Ik vond dat er vrij veel volk rondliep, maar de grote drukte hebben we de hele tijd kunnen vermijden: telkens er een opgietsessie begon, gingen wij naar de andere kant van het complex. Vaak zaten we dan helemaal alleen in de sauna: werkelijk genieten! Het ijskoude dompelbad liet ik aan mij voorbijgaan (ooit leer ik dat nog wel eens), maar in het zwembad en de zwemvijver heb ik wel wat tijd gesleten. We sloten af met een lekker tapasbordje en een heerlijk aperitiefje. Ik wil zeker nog eens terug!

Gaan jullie wel eens naar de sauna? Leuke adresjes?

Cultuurtip 2: Falderie kijkt naar De Frivole Framboos

frivole framboos, peter hens, bart van caenegem

Zondag trokken we naar de Brugse Stadsschouwburg voor een optreden van De Frivole Framboos.

Allereerst: ik klaag soms over Brugge en het beperkte culturele aanbod. Waar ik echter niet over klaag is de schone Stadsschouwburg, die kan concurreren met de allermooiste culturele instellingen in ons landje. Prachtige zaal!

En ook een prachtig optreden! De Frivole Framboos is grappig, gevat en het zijn daarenboven nog eens twee topmuzikanten. De komende weken nog te zien in Ieper, Gent en Scherpenheuvel. En anders zeker in het achterhoofd houden voor later! Ik beloof u dat u het zich niet zal beklagen!

Voor De Streekkrant mocht ik beide heren afgelopen zomer interviewen. Dat interview leest u hier.

(Foto: Maandacht)

Tip Brugge & Omgeving 1: Il Sorriso Della Nonna

il sorriso della nonna, pizza, damme

Aangezien ik nu toch al eventjes in Brugge woon, begin ik stilaan een aantal leuke adresjes te kennen. Ziehier een eerste leuke tip: Il Sorriso Della Nonna.

Eerst kan ik u misschien over mijn kinderjaren vertellen: mijn ouders hebben op culinair vlak erg met me afgezien. Ik at zoveel dingen niet: spaghetti, pizza, lasagne; dat waren wellicht mijn grootste vijanden. Jaren later heb ik al veel bijgeleerd: spaghetti lust ik nu met echte spaghettisaus, ik lust al een paar soorten pizza (hawaï is mijn absolute favoriet), alleen lasagne is nog steeds een no-go. (teveel gesmolten kaas en warme tomaten)

Een pizzeria binnenlopen is dus intussen geen kwelling meer voor mij. Zeker niet bij Il Sorriso Della Nonna. Afgelopen vrijdag was de tweede keer dat we gingen eten: alweer een schot in de roos. Ik moet bekennen dat ik al voor de tweede keer pizza Hawaï heb gekozen: overheerlijk. Mijn tafelgenoten daarentegen durfde wel te experimenteren en ook hun gerechten waren allemaal top. Tip: hun specialiteit is ossobucco.

Bent u in de buurt van Damme en zoekt u een leuk restaurantje? Dan is Il Sorriso Della Nonna absoluut een aanrader! Mijn ouders en zus gingen het ook al eens uittesten en waren er ook heel positief over. (meer…)

Tip Antwerpen # 3: Den Artist

Den Artist

Antwerpenaren hoef ik dit instituut ongetwijfeld niet meer voor te stellen: Den Artist. Voor wie er echter nog nooit is geweest, is dit een leuke aanrader. Doorheen de jaren ben ik er vaak gaan eten. Deze week nog met de vriend, na de boekenbeurs met de collega’s, een aantal keer zijn we overheerlijk gaan brunchen voor de verjaardag van deze leuke madam,…

Den Artist is nooit hét hipste restaurant, hét meest culinaire,… Maar het is alles wat een restaurant voor mij moet zijn om vaak terug te gaan: altijd lekker eten, altijd een leuke sfeer, vriendelijk personeel,… Niet spotgoedkoop, maar zeker ook niet duur. Voor een écht speciale gelegenheid zal ik niet naar daar trekken. Maar hoe vaak in het jaar is er een speciale gelegenheid en hoe vaak wil je gewoon eens lekker gaan eten?! Benen onder tafel, lekker genieten en bijpraten met wat vrienden! Meer heeft een mens toch niet nodig om gelukkig te zijn?

Onthoud de naam: Frank Mercelis

frank mercelis

Gisteren mocht ik nog eens genieten van een leuk Antwerps avondje. Eerst lekker gaan eten. Dan naar de cd voorstelling van het debuutalbum van Frank Mercelis. Onthoud de naam!

Herinnert u zich nog dat ik onlangs in een blogpost schreef over het nieuwe boek van Bart Van Loo? Het is via diezelfde Bart Van Loo dat ik Eddy et Les Vedettes leerde kennen. En daardoor dus ook Frank Mercelis, hun sympathieke zanger. In juli interviewde ik hem nog voor De Streekkrant over de toekomstige eerstgeborene. Dat interview leest u hier.

Het debuutalbum Laat het Gebeuren is er intussen. Gisteren zagen we een mooie videoclip en luisterden we voor het eerst naar enkele nummers. Prachtige muziek, een absolute aanrader voor wie van Nederlandstalige pop houdt. Graag spoor ik alle geïnteresseerden aan: haal de plaat zo snel mogelijk in huis!

Televisietip: The Blacklist

Een vaste afspraak op zondagavond ten huize Falderie: een nieuwe episode van The Blacklist. Een typische Amerikaanse misdaadserie zou je denken. Maar zo verslavend. Omdat James Spader een ongelofelijk acteur is. Omdat The Blacklist, hoewel bij momenten een beetje voorspelbaar, ongelofelijk meeslepend is. En omdat ik nu eenmaal het type mens ben dat ongelofelijk trouw is eens ze iets leuk vindt. (Zo ben ik jarenlang speciaal thuisgebleven – ok, beetje overdreven…- voor elke aflevering van House M.D. En ben ik nu – I know, ik loop jaren achter – ook halvelings verslaafd aan Criminal Minds)

Dus lieve mensen, het is de moeite waard: stem op zondagavond eens af op VIER voor de spannende belevenissen van Elisabeth Keen en Raymond Reddington!

Theatertip – Traktorfabrik van Salomee Speelt

Dinsdag 2 december en woensdag 3 december zou je mij wel eens in de Antwerpse Arenbergschouwburg kunnen vinden. Dan speelt de voorstelling Traktorfabrik van de sympathieke Noémi Schlosser. Over oorlog en hoe mensen daarmee omgaan.

In De Streekkrant regio Antwerpen verscheen vorige week een interview met haar over het stuk. (Geschreven door ondergetekende – zie Interview Noémi Schlosser)