Prince

Dit bracht…[april 2017]

lotte debrouwere, slaap kindje slaapVandaag blik ik met jullie graag nog eens terug op de afgelopen blogmaand. Als we het over cijfertjes hebben, was er één blogpost die er met kop en schouders bovenuit stak. Dat was deze over het boek van Lotte Debrouwere.

Verder vond ik enkele televisieprogramma’s erg interessant. Of grappig. Blind Getrouwd was er eentje dat ik trouw volgde en ook Temptation Island werd hier toch elke week weer bekeken. Het valt me overigens op dat we, wat televisieprogramma’s betreft, duidelijk in het zomerseizoen zijn aangekomen. Jammer dat er deze maanden niets interessants te zien is op de televisie. De temperaturen zijn er nog niet naar dat we al elke avond kunnen buiten zitten, toch? Of mis ik een en ander in de programmatie en valt er toch nog wat te beleven?

Over april lag ook een triestig laagje. Een jaar geleden moesten we afscheid nemen van de enige ster die ik écht bewonderde. Prince. Zo spijtig dat we hem nooit meer live aan het werk zullen kunnen zien…

Dit gezegd zijnde, nu zijn we helemaal klaar voor de maand mei! Benieuwd wat er deze maand allemaal op ons pad komt…

Wat bracht april bij jou op de blog?

Dearly Beloved…- Radio 1 Prince Sessie

Eerlijk is eerlijk: we hadden er wat schrik voor. Maar toch trokken we gisteren naar het Rivierenhof, voor de Radio 1 Prince Sessie. Want een tribute voor onze grote held, daarop mochten wij toch niet ontbreken?

Kiekevlees dankzij Lisa

Dus daar zaten we dan klaar, om 20 u in het openluchttheater. En waren we benieuwd naar wat Pieter Embrechts, Daan, Ertebrekers, Bart Peeters en nog een stel andere Vlaamse artiesten zouden brengen. Héél af en toe deed het een beetje pijn om te horen wat er met die fantastische songs werd gedaan. Maar het grootste deel van de avond was het genieten. Genieten omdat die prachtige muziek live op een meer dan behoorlijke manier door enkele Vlaamse topmuzikanten gebracht werd.

De (positieve) uitschieters? Pieter Embrechts met stip op één. Ook Ertebrekers zorgden voor ambiance en Bart Peeters kan op (muzikaal) vlak niet veel verkeerd bij mij doen. Mooi moment ook toen hij Lisa van The Voice op het podium riep voor Purple Rain. Kiekevlees.

Onvervangbaar

Het was genieten van begin tot einde. Maar toen we naar huis gingen was dat toch met een ander gevoel dan na de optredens van zijne purpelen hoogheid die we zagen in Werchter, Gent of het Sportpaleis. Want er is maar één échte Prince. En die is helaas niet meer..

Kunnen jullie een tribute smaken? Of blijf je van klassiekers beter af?

It’s been 7 hours and 13 days…

De dood van een ster is altijd eventjes een lichte schok. Omdat je het nooit verwacht. Mensen als David Bowie, Amy Winehouse en Robin Williams, in sommige hoofden zijn ze onsterfelijk. Na de schok gaat het meestal echter weer snel back to reality.

Maar nu niet. Ik blijf artikels lezen en naar muziek luisteren. Het blijft even onwerkelijk. Want Prince is er altijd al geweest, zo lang als ik me kan herinneren. Ook de rest van de wereld rouwt nog even verder over de dood van Prince. Morgen is het “7 hours and 13 days” geleden dat Prince stierf. Heel wat (Amerikaanse) radiostations zullen gelijktijdig een eerbetoon aan hem brengen door “Nothing Compares 2 U” te draaien.

Want wist u…?

  • …dat Nothing Compares To You niet van Sinéad O’Connor is maar van Prince?
  • ..dat dat gekke Ierse wijf over vijftien dagen zingt, terwijl het er bij Prince maar dertien zijn?

Ik zal jullie niet lastigvallen met teveel gezaag over hoe fantastisch die kleine purpelen man wel niet was. Maar sta me toe jullie de komende tijd af en toe een schoon fragmentje te laten horen. Jullie zullen er versteld van staan wat voor mooie muziek de man gemaakt heeft. Niet alleen voor zichzelf, maar ook voor heel wat andere artiesten.

Welke versie van Nothing Compares 2 U hoor jij het liefst: Prince of Sinéad O’ Connor? Mijn antwoord kan je ongetwijfeld al raden…

Kinepolis speelt Purple Rain

prince, purple rain, ripprince

Mijn fan-zijn stond op een waakvlammetje.Ik volgde hem, maar niet obsessief. Het overlijden van Prince heeft dat waakvlammetje weer in volle hevigheid doen branden. Enkel zijn muziek wordt nog gespeeld, alle artikels worden online gelezen.

Hij is momenteel overal. Op de radio met zijn muziek, Facebook kleurt helemaal paars en afgelopen weekend was hij ook op televisie, met het legendarische Purple Rain. We keken thuis samen. Ik genoot. Mijn man merkte op dat het verhaal toch wat magertjes was, maar dat de muziek wél goed was. Dat begreep ik: kijkend naar de filmgeschiedenis, stelde Purple Rain wellicht niet zoveel voor. Maar het is wél een mooie kennismaking met Prince en zijn muziek.

Goed nieuws voor wie Purple Rain nog nooit zag, óf het nog een keertje wil zien. Kinepolis vertoont Purple Rain vandaag, donderdag 28 april, en zondag 1 mei. (Kinepolis Leuven zendt Purple Rain enkel vandaag uit…). Een ticket kost zeven euro en is te verkrijgen via de website van Kinepolis.

Heb jij de film ooit gezien?

 

Nothing compares to you

Ik: “Ach, straks zullen we wel horen dat dat weer zo’n flauwe grap is. Vorige week was hij toch ook even dood verklaard?
Zus: “Het klinkt écht serieus. Hij is dood. Dood.”
Ik: “Dakanni

Het is nog altijd moeilijk te geloven. 57 was hij nog maar. 57. Dan hoor je niet dood te gaan. Zeker niet als je eigenlijk een onsterfelijke god bent.

Want dat was Prince. Is Prince. Want zijn muziek zal altijd blijven bestaan. De grote hits: Purple Rain, 1999, Cream,… Maar net zo goed die kleine, mooie pareltjes die bijna niemand kent. Blue Light, Tangerine,… Maar dat kleine, leuke mannetje gaan we nooit meer live aan het werk zien. Niet meer op Werchter (mijn eerste keer), niet meer in het Sportpaleis (mijn laatste keer), niet meer op het Sint-Pietersplein.

Grote muzikanten die sterven is altijd een trieste gebeurtenis. Prince was niet zomaar een muzikant. Hij was mijn énige, échte muzikale held. Vaarwel held. Ik ga je missen.