muziek

Through the graves the wind is blowing

*Leonard Cohen bukt zich op het podium van het Sportpaleis en blijft even op zijn knieën zitten*

In koor: “Oei, hopelijk geraakt hij nog recht!”

Juni 2013 was het, toen we vol spanning naar het Sportpaleis trokken om de toen al 78-jarige Canadese troubadour Leonard Cohen aan het werk te zien. Hij zag er toen al fragiel uit. Tot hij begon te zingen. Dan vergat je het beeld van de oude man op het podium en hoorde je een wereldstem. Een prachtige herinnering.

Vandaag is Leonard Cohen op 82-jarige leeftijd gestorven. Hij zal gemist worden. Gelukkig hebben we nog hopen legendarische muziek om te herbeluisteren.

En dit maakt van 2016 definitief het zwartste jaar in de muzikale geschiedenis. Na Prince en David Bowie moet alweer een muzikale grootheid het podium verlaten. Kunnen we afspreken dat het nu wel even genoeg is?

Welk nummer van Cohen zet jij vandaag nog eens op?

Top Drie Nederlandstalige nummers – Lage Landenlijst

Ik ben, doorheen de week, al jaren een trouwe luisteraar van Radio 1. Tijdens het weekend zal je mij de radio zelden of nooit horen aanzetten. Morgen maak ik echter graag een uitzondering voor de Lage Landenlijst. Tussen 9 u en 18 u zenden Radio 1 én de Nederlandse zender NPO Radio 5 immers de Lage Landen Lijst uit: de top 100 van beste Nederlandstalige nummers sinds 1945.

Via deze link kan je zelf nog stemmen om je favoriet in de lijst te krijgen. Ik moet er nog eventjes over nadenken, over welke drie nummers ik wil insturen. Kanshebbers zijn al zeker:

  • “Wat nog komen zou” van Bart Peeters wil ik zeker in mijn lijstje. Ik hoop dat het nog heel lang duurt voor het zover is, maar ik zou graag willen dat dit nummer op mijn begrafenis wordt gespeeld.

  • “De fanfare van honger en dorst” van Jan De Wilde, maar dan in de versie van Thé Lau. (Waardoor ik met dit lijstje een perfect evenwicht tussen Vlaams en Nederlands heb gevonden…)

  • “Iets” van Veldhuis & Kemper. Omdat ik hun teksten zo geweldig vind. Hieronder vind je “Te Blond”.

Ik besef dat dit wel een heel recent lijstje is. Niets te vinden van voor de jaren tachtig. Misschien kunnen jullie aanvullen? Wat vinden jullie de mooiste Nederlandstalige nummers?

Dearly Beloved…- Radio 1 Prince Sessie

Eerlijk is eerlijk: we hadden er wat schrik voor. Maar toch trokken we gisteren naar het Rivierenhof, voor de Radio 1 Prince Sessie. Want een tribute voor onze grote held, daarop mochten wij toch niet ontbreken?

Kiekevlees dankzij Lisa

Dus daar zaten we dan klaar, om 20 u in het openluchttheater. En waren we benieuwd naar wat Pieter Embrechts, Daan, Ertebrekers, Bart Peeters en nog een stel andere Vlaamse artiesten zouden brengen. Héél af en toe deed het een beetje pijn om te horen wat er met die fantastische songs werd gedaan. Maar het grootste deel van de avond was het genieten. Genieten omdat die prachtige muziek live op een meer dan behoorlijke manier door enkele Vlaamse topmuzikanten gebracht werd.

De (positieve) uitschieters? Pieter Embrechts met stip op één. Ook Ertebrekers zorgden voor ambiance en Bart Peeters kan op (muzikaal) vlak niet veel verkeerd bij mij doen. Mooi moment ook toen hij Lisa van The Voice op het podium riep voor Purple Rain. Kiekevlees.

Onvervangbaar

Het was genieten van begin tot einde. Maar toen we naar huis gingen was dat toch met een ander gevoel dan na de optredens van zijne purpelen hoogheid die we zagen in Werchter, Gent of het Sportpaleis. Want er is maar één échte Prince. En die is helaas niet meer..

Kunnen jullie een tribute smaken? Of blijf je van klassiekers beter af?

Bluesette

Een week na Jazz Middelheim blaast de peter van het festival zijn laatste adem uit. Een grote held is niet meer. Toots Thielemans is deze ochtend op 94-jarige leeftijd overleden. Een trieste dag voor de jazz in België én de jazz wereldwijd. Want Toots was wereldklasse. Hij speelde met o.a. Charlie Parker, Ella Fitzgerals en Quincy Jones.

Ik zag hem één keer live op – waar kan het ook anders – Jazz Middelheim. Een heerlijke, zonnige namiddag op het wellicht gezelligste festival in België. Het was een prachtoptreden en een mooie herinnering aan deze grote muzikant.

Rust zacht, Toots.

As We Speak # 14

italiaans, polen, etenToen ik de vorige As We Speak schreef, stond de vakantie ongeduldig aan mijn deur te trappelen. Mooie liedjes duren helaas nooit lang (maar herhalen zich gelukkig wel regelmatig). Intussen ben ik alweer een weekje aan de slag. Tijd voor een nieuwe update!

Reizen en eten

  • Reizen: zoals gehoopt was onze reis naar Polen een schot in de roos. Mijn eerste indruk van dit prachtige land lees je hier, een leuke manier om een stad te verkennen ontdek je hier. We ontdekten enkel het zuiden van Polen. Omdat Polen zo’n uitgestrekt land is, was het niet te doen om het volledige land te bezoeken. (Het kón uiteraard wel, maar dan zouden we meer in de auto zitten dan wat anders) Daarom hoop ik mijn lieve reisgenoot te overtuigen om volgend jaar het noordelijk deel te gaan ontdekken. We moeten echter geen jaar meer wachten om een stapje in de wereld te zetten, want binnen een paar weken gaat het opnieuw richting Nice. Benieuwd wat reisleiders zus en mama voor ons in petto hebben!
  • Eten: dat viel op vakantie wel wat tegen. Het typisch Poolse eten is wat wij liever in de winter op tafel zien verschijnen: vrij zwaar met allerhande soorten kool. Lekker, maar niet als het 25 graden of meer is. In ons hotel konden we wél heel lekker eten, zie de foto hier bovenaan. Terug thuis was het nog steeds vakantie, dus gingen we eens eten bij Osteria 45, onze favoriete Italiaan in Brugge, en in Fort Napoleon. Thuis heeft de BBQ heel wat overuren gedraaid. Wat wil je, met zo’n mooi weer!

Sport en cultuur

  • Sport: het is een ongelofelijke sportzomer. Na het EK voetbal en de Tour de France zijn we nu aan de Olympische Spelen aanbeland. Ongelofelijk hoe sporten waar ik nooit naar kijk, me nu ineens toch kunnen fascineren. België mag trots zijn op wat er door onze atleten gepresteerd is: Nafi Thiam, Pieter Timmers, Dirk Van Tichelt,… Wow! Hierna is het gedaan vrees ik. Dat wordt toch wat afkicken van het kijken naar al die verschillende sporten.
  • Lezen: in deze blogpost geef ik een update over mijn deelname aan de Verbeelding Book Challenge. Daar kan je zeker wat interessant leesvoer ontdekken. Het volgende boek waaraan ik me ga wagen is Kijk niet zo, konijntje van Marnix Peeters.
  • Muziek: behalve jazzoptredens in Hopper op zondagnamiddag heb ik geen live muziek gezien deze zomer. Toch niet meer na TW Classic. Daar breng ik 5 september verandering in. Dan gaan we immers naar de Radio 1 Prince Sessie. Benieuwd wat dat gaat geven!

Hoe zag de afgelopen maand er bij jou uit? 

 

Dit bracht…[Juli 2016]

Babia Góra, Polen, bergwandelingIk ben een klein beetje triestig omdat het al augustus is. Dat betekent in mijn geval namelijk dat mijn vakantie al achter de rug is. Een heerlijke drie weken ontspannen én een prachtige reis naar Polen. (Ik ga graag werken hoor, maar die eerste dagen na het verlof pikt het toch een beetje. Terug vroeg opstaan, vooral dat is een probleem…)

Juli was omwille van die vakantie een rustige blogmaand. Niet alleen bij mij merk ik. Als ik door de lijst met blogs ga die ik volg, zie ik dat veel van jullie het wat rustiger aan doen. Groot gelijk, geniet van die heerlijke vakantie!

Juli kende op La Vie de Falderie nog wat naweeën van het EK voetbal. (hier en hier en hier). Verder stond juli vooral in het teken van muziek (ik ging voor het eerst sinds lang naar Werchter. Samen met mijn zus en man trokken we naar TW Classic), onze prachtige reis naar Polen (Lees hier waarom Polen zo’n prachtland is! De foto bovenaan is er eentje van tijdens onze wandeling op de Babia Góra), maar helaas ook van de trieste aanslagen in Nice (Dat schreef ik hier. Gruwelijk wat er die dag is gebeurd op de Promenade des Anglais. Dat houdt ons echter niet tegen om volgende maand naar Nice te trekken.)

Dat was mijn maand juli. Ik ben ook benieuwd naar die van juli. Welke blogpost van afgelopen maand moeten we zeker lezen? 

TW Classic 2016

lana del rey, tw classic, werchter, festivalHet was al lang geleden, maar afgelopen weekend stond ik nog eens op een festivalweide. We trokken naar TW Classic. Op het programma? Grote namen als Simply Red, Lana Del Rey, Lionel Richie en topact Bruce Springsteen. Dat kan onmogelijk tegenvallen. Dachten we. 

Tegen half vier ging het richting Werchter. Tot daar ging het goed. We vonden gemakkelijk parking op de dichtstbijzijnde parking en de zon stond te stralen aan de hemel. Hieronder een korte impressie van elk optreden dat ik zag. The Van Jets en CC Smugglers hebben we helaas gemist.

Simply Red. We stapten het festivalterrein op en Simply Red zong ons tegemoet. Wat een hits heeft die man op zijn palmares staan! Ik herkende quasi elk nummer dat hij zong. En bovendien goed zong. Jammer dat hij zo vroeg op de middag geprogrammeerd stond. Later op de avond was er ongetwijfeld nog meer ambiance geweest tijdens zijn set.

Lionel Richie. Van dit optreden had ik veel verwacht. Maar wat viel dat tegen. Heel arrogant kwam Richie het podium op. Dacht dat hij de wei al had ingepakt. Dacht hij fout. Vergane glorie die voor geen greintje ambiance zorgde. Enige lichtpuntjes waren het onvermijdbare “Hello” én “We are the world”.

Lana Del Rey. “Heel goed of heel slecht” werd verwacht van haar optreden. Helaas voor ons neigde het eerder naar dat tweede. Toch voor de wei van Werchter. Ik geloof dat Del Rey beter tot haar recht zou komen in een intiemere setting.

Bruce Springsteen. De man die onze dag heeft gered. Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik weinig van Springsteen wist. Maar wat een topartiest! De vergelijking met zijn voorgangers kunnen we maar beter niet maken. Deze man zijn concert was echt klasse. “Hallo België, Bonsoir Belgique“, meer had the Boss niet nodig om de hele weide op zijn hand te krijgen. Niets dan respect voor de professionaliteit én het enthousiasme waarmee Springsteen op het podium stond.

Ben/Ga jij deze zomer naar een festival?

Waarom Jan The Voice van Vlaanderen kan winnen

Twee op vier. Het had slechter gekund. Mijn favorieten Jimmy en Lola zijn door. Sophie en Robin moesten helaas vertrekken. Vrijdag komt er dus een finale tussen Jimmy, Lola, Gilles en Jan. Wie zal het halen? Moeilijk te voorspellen. Maar uiteraard doen we toch een poging…

Wie mijn favoriet is? Daar moet ik niet lang over nadenken. Jimmy was goed tijdens de blind auditions en ook de optredens erna heeft hij geen enkele keer teleurgesteld. Hij heeft zonder twijfel de mooiste en de beste stem uit het programma. En heet dat programma niet net The Voice Van Vlaanderen? Vraag is natuurlijk of Vlaanderen die logica gaat volgen.

Vlaanderen en de underdog

Waar Vlaanderen volgens mij op zal stemmen? Wij Vlamingen houden van de underdog. Van die persoon die net dat tikkeltje anders is. Think Peter Evrard. Jan blijkt goed te liggen bij de Vlamingen én bij coach Bart. Ik geloof dat dit ex-gemeenteraadslid in Willebroek een grote kans maakt om The Voice te winnen. Eigenlijk kan je daar ook niets op tegen hebben. Hij heeft een goede stem en op het podium voelt hij zich als een vis in het water. De meeste show komt van ouderdomsdeken Jan. En daar heb ik het gezegd: Jan is de oudste deelnemer van The Voice. 58 jaar maar liefst. En daar wringt het schoentje. Want de winnaar van The Voice, is dat niet per definitie een jonge, frisse verschijning?

En zo komen we toch nog uit bij Gilles en Lola. Gilles is jong en van het mannelijke geslacht en heeft daarom een streepje voor om te winnen. Moest dat het geval zijn, dan moet Lola niet wanhopen. Laura Tesoro eindigde ook op de tweede plaats en kijk waar zij het al gebracht heeft!

Je leest het… Eigenlijk weet ik helemaal niet waar het naartoe zal gaan. Als ik dan toch enkele luttele euro’s moet inzetten, zet ik mijn geld in op Lola. Al blijf ik hopen dat Vlaanderen vrijdagavond op Jimmy stemt.

The Voice van Vlaanderen

De laatste jaren kunnen we ze niet meer wegdenken van het televisiescherm: de talentenjachten. Momenteel kan je op VTM weer naar The Voice Van Vlaanderen kijken. We zitten intussen al aan het vierde seizoen. En hoewel geen van de voorgaande edities een echte ster opleverde (Of heb jij nog veel gehoord van Glenn Claes, Paulien Mathues of Tom De Man?), blijven de kijkcijfers hoog. Omdat het ongelofelijk leuke en spannende televisie is. Intussen zitten we bijna aan de finale en blijven er in elk team nog twee kandidaten over.

Hoewel ik in het verleden al heb gemerkt dat pronostieken niet mijn sterkste kant zijn, waag ik toch opnieuw een gokje naar de overblijvende finalisten per team!

Team Bart: bij de immer enthousiaste Bart Peeters moeten we kiezen tussen ouderdomsdenken Jan en soulzangeres Robin. Hoewel Jan veel sympathie opwekt, ga ik hier toch voor Robin. Al blijft het raar om tussen deze twee te kiezen. Ik was er namelijk zeker van dat Bart de winnares van deze Voice in zijn team had met Lisa. Onbegrijpelijk dat zij vorige week de wedstrijd moest verlaten.

Team Bent: Kiezen tussen Gilles en Sophie kan ik met mijn ogen dicht. Sophie is een fantastische zangeres dus ik ga voluit voor haar. (Hoewel het ook een beetje een vreemd kind is…)

Team Natalia: Jimmy en Camille. Ook daar valt de keuze mij niet zwaar. Bij de Blind Auditions zong Jimmy Kiss van Prince. Dat had ik gespot bij een van de voorstukjes van het programma. Toen dacht ik nog “Welke mongool waagt zich daaraan, dat kan alleen maar foutlopen”. Maar wat was ik fout. Zijn Blind Audition was kiekevlees. Jimmy dus! (Zie ook bovenstaand filmpje)

Team Koen: Lola of Leen. Hier steekt niemand er echt bovenuit voor mij. Dus dan ga ik gevoelsmatig voor de lieve Lola.

Wordt vrijdag vervolgd! 20.35 u op VTM.

Ben je het met me eens of heb je andere favorieten?

There is just one more thing I would like to add*

Beloofd: de allerlaatste blogpost over het songfestival. Althans, voor dit jaar. In tegenstelling tot de voorbije jaren heb ik nu wel het grootste deel van de nummers kunnen horen of zien. Het was grotendeels huilen met de pet op,  al zaten er ook wel een paar pareltjes verstopt in de selectie.

Mijn mening strookt echter niet helemaal met die van de vakjury én publieksjury. De vakjury zou de overwinning aan Australië laten. Australië mag voor hen het EUROVISIE SONGFESTIVAL winnen. Begrijpe wie begrijpen kan. Toen ik de laatste keer in de atlas keek (ik moet bekennen dat dat wel al erg lang geleden is…), lag er zelfs nog geen hoekje van Australië in Europa. De televisiekijkers kozen dan weer voor Oekraïne.Over de deportatie van de Krim-Tartaren tijdens de jaren veertig door Stalin. Naast een draak van een nummer ook nog eens politiek gevoelig.

Vroeger was het toch stukken beter. Dat is niet alleen mijn mening, maar ook die van Tiny. Mijn favoriete jaar in de geschiedenis van Eurosong is zonder twijfel het jaar 2000. Het jaar waarin de Deense broers Jørgen en Noller als The Olsen Brothers wonnen met Fly on the Wings of Love. Dat jaar nam ook de Letse band Brainstorm deel, met My Star. Zonder twijfel mijn favoriete nummer uit de geschiedenis van Eurosong. Luister en geniet. (En probeer die kapsels en kledij even weg te denken)

Welk nummer is jou altijd bijgebleven?

* Uit de songtekst van “Fly on the Wings of Love”