sport

King Roger

De vrouwenfinale op Wimbledon was  teleurstellend. Wat had ik Venus Williams graag haar zesde titel op Wimbledon zien winnen, maar het was Muguruza die – heel gemakkelijk – met de overwinning aan de haal ging. Jammer, heel jammer. Want ik vermoed niet dat Venus nog zoveel kansen zal krijgen om nog een grandslam op haar naam te schrijven.

Laten we hopen dat die andere dinosaurus, Roger Federer, er morgen wél in slaagt. Ik hoopte dat Rafael Nadal de finale zou spelen, maar helaas stak Gilles Muller daar een stokje voor in een razend spannende match. Marin Cilic, de tegenstander van Federer in de finale, is erg goed bezig, maar op Federer zelf lijkt ook geen maat te staan. Duimen maar!

Durf jij een pronostiekje aan?

Stoute jongen uit de wedstrijd

De Tour is door één valpartij meteen twee wielrenners kwijt. Mark Cavendish moest jammer genoeg opgeven door de blessure die hij gisteren tijdens de valpartij opliep. Een valpartij waardoor ook Peter Sagan moet opkrassen. En dat voelt een beetje wrang.

In eerste instantie leek het mij duidelijk dat hij in de fout was gegaan. Wanneer je de beelden echter opnieuw bekijkt, slaat de twijfel toch toe. Is de elleboog van Sagan daar voor of pas nadat Cavendish onderuit gaat? Voer voor discussie.

De beslissing om Peter Sagan uit de tour te zetten gaat er bij mij niet in. Straffen ok, maar helemaal uitsluiten? Is dat nu werkelijk nodig? Met Sagan verdwijnt er kleur, humor en rock-‘n-roll uit de tour. Ik ben er overigens van overtuigd dat fans heel wat andere fragmenten zullen kunnen oprakelen waarin dezelfde of veel ergere fouten worden gemaakt die wél ongestraft zijn gebleven. Ik ben benieuwd naar het verdere verloop van de tour. Met deze beslissing stelt de organisatie wellicht een voorbeeld. Maar dat betekent ook: gelijk welke renner – of dat nu Froome is of een nobele onbekende – moet bij soortgelijke acties eveneens uit de wedstrijd worden gezet. Hopelijk haalt iemand nog de streep in Parijs…

Ben jij het eens met de uitsluiting van Sagan?

Federer – Nadal: 24-11?

Het onvermijdelijke is eindelijk gebeurd in Melbourne: Serena Williams heeft Steffi Graf onttroont. 23 grandslams heeft ze intussen op haar palmares staan. Ongelofelijk hoe zij op haar leeftijd (35) nog altijd alleen aan de top staat. Dat ze van haar oudere zus Venus kon winnen was voor mij absoluut geen verrassing.

Historische finale

Spannender wordt het straks. Een historische finale: Roger Federer tegen Rafael Nadal. Voor het eerst sinds Roland Garros 2011 staan ze nog eens tegenover elkaar in de finale van een grand slam. Beide heren maakten na heel wat blessureleed een prachtige comeback. Benieuwd wie straks aan het langste eind trekt. Hoewel Federer een prachtig tennisser is, hoop ik toch dat Rafa straks met de zege naar huis mag gaan.

Wie hoop jij dat wint?

Afscheid van Rio

Le Petit Requin wees me er al op: de echte sportliefhebber moet niet in een zwart gat vallen. Er is immers nog de Vuelta en dan start het veldrijden weer. Toch luidt het einde van de Olympische Spelen voor mij ook een beetje het einde van de sportzomer in. Dus neem ik hier toch even de tijd om terug te blikken op de Spelen in Rio.

Omstreden Spelen

Deze Olympische Spelen in Rio waren op zijn zachtst gezegd omstreden. De staat Rio de Janeiro (waar de Spelen doorgingen) riep kort voor de start de financiële noodtoestand uit én ook politiek beleeft het land woelige tijden met de afzetting van president Dilma Rousseff. En dan hebben we het nog niet over de lijken en uitwerpselen die in het water werden gevonden, het onheilspellende zikavirus én de uitsluiting van de Russische sporters aan de atletiekcompetitie.

Memorabele momenten

Zoals elke Spelen waren er heel wat hoogtepunten, maar ook heel wat dieptepunten.Wat is mij nu het meest bijgebleven?

  • Dat ik traditiegetrouw weer naar sporten heb gekeken die me anders niet interesseren. Boksen, schermen, hockey of roeien? Zolang de Olympische ringen op het televisiescherm stonden, keek ik ernaar!
  • Dat ik ook met onze Nederlandse buren heb meegeleefd. En meevoelde met Epke Zonderland (zie bovenstaand filmpje). Wat knap dat hij na zijn val gewoon weer verder deed.
  • Dat sommige atleten hun sport overstijgen. Respect voor Michael Phelps en Usain Bolt.

Een topeditie voor de Belgen

Sommige medailles hadden we verwacht maar hebben we niet gehaald. Sommige medailles kwamen helemaal onverwacht maar waren zeer welkom. Zo gaat het in de sport. Als alle uitslagen op voorhand vastlagen, moesten er geen Spelen meer georganiseerd worden. Voor zes medailles hadden we op voorhand zeker getekend: twee keer goud, twee keer zilver, twee keer brons. Op naar Tokio!

Ben jij intussen wel klaar met al dat sporten? Of kan het nooit genoeg zijn?

Spelen in Rio: drie tops en drie flops

Hoewel de Spelen op verschrikkelijke tijdstippen worden uitgezonden, heb ik toch al een en ander kunnen meepikken. Grote sportprestaties, maar ook een paar trieste dieptepunten. Lees je even mee?

Drie hoogtepunten in Rio

  • Een sport waar ik nooit naar kijk, behalve op de Olympische Spelen: turnen. Bij de vrouwen was Simone Biles de absolute topper. Ik keek naar de allroundfinale bij de mannen. Razend spannend! De Japanner Kohei Uchimura was vooraf de absolute topfavoriet, maar had het verdomd moeilijk om de de verrassende Oekraïner Oleg Verniajev af te houden.
  • Tennis is een sport die ik al jaren volg. Een van mijn grote favorieten pakte afgelopen nacht een gouden medaille in het dubbelspel. Rafael Nadal en Marc Lopez haalden het van de Roemenen Horia Tecau en Florin Mergea. Vandaag duim ik dat Nadal ook de halve finale wint van Juan Martin Del Potro om op medaillekoers te blijven. (Dat wordt mogelijk niet gemakkelijk. Del Potro verdedigt zijn Olympische titel én schakelde deze editie ook Novak Djocovic uit) Ook benieuwd wat hij in het gemengd dubbelspel zal presteren met Garbin Muguruza.
  • Nog zo’n sport waar ik anders nooit naar kijk: het zwemmen. Grote vedette is de Amerikaanse Michael Phelps. Hij schreef in Rio geschiedenis door het ruim 2000 jaar oude record van Leonidas van Rhodos te breken: die had twaalf individuele Olympische titels op zijn palmares staan, waar Phelps nu over is gegaan. Dat er meer medailles te verdienen zijn in het zwemmen dan in de atletiek – waar Leonidas actief in was – is een detail dat we gemakshalve maar even achterwege laten.

Drie dieptepunten op deze Spelen

  • Daarbij komen we even terug bij het zwemmen en onze landgenoten. De hele commotie rond de 4 x 200 meter vond ik een van de dieptepunten van deze Spelen voor ons land. Wat een onprofessioneel en kinderachtig gedoe! Hoe kan het dat een zwemmer de avond voor de wedstrijd niet eens weet of hij zal moeten aantreden of niet? Onbegrijpelijk! Veel sympathie voor Glenn Surgeloose die na de wedstrijd zijn oprechte gal spuwde. Wel alle lof voor de knalprestatie van Pieter Timmers die op de 100 m vrije slag zilver behaalde!
  • Voor een volgende dieptepunt komen we bij onze buren uit. De Nederlandse Yuri ‘Lord of the Rings” van Gelder (zie bovenstaand filmpje) werd wegens “ontoelaatbaar gedrag” naar huis gestuurd. Zonder toestemming verliet hij het olympisch dorp, kwam dronken terug én oversliep zich nadien. Retourtje richting Nederland was het harde verdict. Erg dom van die jongen, maar moest hij echt worden teruggestuurd? Was er geen andere bestraffing mogelijk? Van een andere orde, maar mogelijk nog triester: de Keniaanse atletiekcoach John Anzrah is ook weggestuurd omdat hij zich tijdens een dopingcontrole uitgaf voor een van zijn atleten. Een volledige cleane sport lijkt me nog heel ver weg…
  • Gruwelijk om te zien: de blessure van de Armeense Andranik Karapetya. De gedoodverfde medaillekandidaat in het gewichtheffen liep een horrorblessure op. In plaats van een gouden medaille wacht hem een maandenlange revalidatie. Ook een Franse gymnast, Samir Aït, liep een vreselijke breuk op. Jaren werken om op die Spelen te staan en dan zoiets meemaken. Arme jongens…

Nog memorabele momenten gezien op deze Olympische Spelen in Rio?

Gouden Greg

Kiekevlees. Anders kan ik het niet omschrijven, dat moment toen Greg Van Avermaet over de streep reed.Als eerste. Olympisch Goud op zak. Die hele rit heb ik niet gekeken, dat duurde me wat te lang. Maar de ontknoping heb ik mee gevolgd. Wát een prestatie! Spannend tot het laatste moment, maar toen hij uiteindelijk aanzette wisten we het: dit wordt goud!

Meer medaillekansen?

Een prachtig moment na de kansloze nederlaag van Yanina Wickmayer. Wel een pluim voor Kirsten Flipkens, die zowaar Venus Williams uit het tornooi kegelde!

Laat ons hopen dat dit andere Belgen de inspiratie en moed geeft om boven zichzelf uit te stijgen op deze Olympische Spelen in Rio. Het beloven weer enkele mooie sportieve dagen te worden.

Kijk jij uit naar een bepaalde sportdiscipline?

De fun van voetbal #5: Penalty’s

Nog 45 minuten speeltijd en het EK voetbal 2016 is verleden tijd. Het staat momenteel 0-0 tussen Frankrijk en Portugal en ik bid hartstochtelijk dat het zo blijft. Want na twee keer 45 minuten komen de verlengingen. En ook dan blijf ik hopen op een gelijkstand. Want daarna komen de penalty’s. En er is niets zo spannend in het voetbal als penalty’s. ’t Is misschien geen puur voetbal, maar wel leuk om te zien!

De meest bloedstollende penaltyreeks was die van Duitsland tegen Italië. Ongelofelijk hoe weinig penalty’s die voetballers tussen de netten kregen. Helaas was het toen goodbye vaarwel voor Antonio Conté.

Wat denken jullie, doen we al een pronostiekske voor het WK?

De fun van voetbal #4: Kleurrijke figuren

Over het algemeen vind ik voetballers én trainers nogal saai. Zeker bij de traditionele interviews is het geeuwen geblazen. Gelukkig lopen er toch enkele kleurrijke figuren rond die het voetbal aangenaam maken. Ik sprak al over Jan Mulder, maar ook onder de actieve voetballers en trainers zijn er enkele spraakmakers.

Lachen was het met de geurperikelen van Duits bondscoach Joachim Löw, maar mijn absolute EK-favoriet is de Italiaanse bondscoach Antonio Conte. (Zie filmpje hierboven) Heerlijk hoe hij brult, scheldt, juicht en viert. Gepassioneerd zoals alleen een echte Italiaan dat kan. Heerlijk. Dé grootste reden waarom ik het jammer vindt dat Italië de duimen moest leggen voor Duitsland. (Die schorsing i.v.m. omgekochte matchen veeg ik met veel liefde onder de mat…)

Vanavond weer een klepper van formaat: Duitsland vs. Frankrijk. Benieuwd wij van onze buren het haalt.

Kan jij een man als Conte appreciëren of vind je het onnodig theater?

Lees ook:

De fun van voetbal #3: Eindigheid

Eigenlijk klopt mijn titel niet helemaal. “Gewoon” voetbal eindigt namelijk nooit. Na het EK gaat het over in de Olympische Spelen, het Belgische clubvoetbal, dan is er weer Champions League,…

Zo komen we bij het derde voordeel van dit EK: het is eindig. Na de finale is het gedaan voor weer vier jaar. Voor de Belgen is het sinds gisteren al gedaan. In mijn pronostiek was ik optimistisch. Ik hoopte op een overwinning, had hen er graag nog twee matchen zien bijdoen. Helaas. De Rode Duivels waren absoluut niet opgewassen tegen het sterke blok dat Wales was. Dus is het voorbij. Geen herkansing meer. In bovenstaand filmpje de prachtige goal van Radja Nainggolan. Een van de enige prachtflitsen gisteren.

Ik volg het EK nog wel de komende dagen, maar wellicht iets minder intensief dan de afgelopen tijd. Het is niet meer nodig de toekomstige tegenstander te bekijken want wij liggen eruit. Benieuwd of bondscoach Wilmots deze uitschakeling overleeft…

Kan de bondscoach aanblijven?

De fun van voetbal #2: Nationale eenheid

Clubvoetbal is oorlog. Eensgezindheid is verder te zoeken. Je kan maar voor één club supporteren en de rest is de vijand.

Dat verandert helemaal wanneer de Rode Duivels spelen. Spelers uit alle verschillende clubs vormen samen één ploeg en supporters van alle strekkingen staan samen achter “onze” Rode Duivels.

En misschien is de Duivelsgekte inderdaad zoals Halloween: onbestaand en commercieel gemotiveerd. (Dixit Carl Huybrechts) Maar ergens is het toch gewoon heel schoon. Dat iedereen in dit Belgenlandje voor één keer aan hetzelfde zeel trekt, ongeacht politieke strekking, taal of afkomst. Zoals je in het filmpje ziet: ook K3 supportert voor de Rode Duivels!

Vanavond spelen we tegen Wales. Het wordt nog spannend, met twee sterke verdedigers out. Hopelijk heeft Marc Wilmots na vanavond geen spijt dat hij Nicolas Lombaerts naar huis heeft gestuurd…

Lees ook: De fun van voetbal #1

Gaan jullie kijken? Wat is je pronostiek? (Ik ga voor 2-1 voor België, al heb ik toch schrik dat we vanavond worden uitgeschakeld…)