reizen

Wrocław: Pokémon Go avant la lettre

Wroclaw, dwarfs, poland, polen
Je ziet ze de laatste weken overal: de Pokémonjagers. Een bizar fenomeen dat me toch wat nieuwsgierig maakt. Zowel jonge als oude mensen die gefascineerd door de stad lopen op zoek naar fantasiewezentjes.

Pikachu of kabouters

Pokémon Go ga ik wijselijk toch maar aan me voorbij laten gaan. (Ik ken mezelf: ik zou veel te fanatiek worden) Toch denk ik te weten hoe het jagen op Pikachu, Squirtle en soortgenoten aanvoelt. Tijdens onze reis in Polen hebben we immers ook op fantasiewezentjes gejaagd. Niet op pokémonfiguurtjes, maar wel op schattige kabouters!

De eerste Poolse stad die we deze zomer bezochten was Wrocław. Onze eerste kennismaking met Polen en meteen een serieuze aanrader! Wrocław voelt aan als een schattig stadje maar heeft toch meer dan 500 000 inwoners.

Ontdek Wrocław op een leuke en verrassende manier!

Wrocław was voor ons eerder een tussenstop op weg naar Krakau. We logeerden er slechts één nacht maar wilden uiteraard wel zoveel mogelijk van de stad ontdekken. Het levendige marktplein, de rust van Ostrów Tumski en de Japanse Tuin. Met 110 bruggen over de Oder en een twaalftal eilandjes is Wrocław het “Poolse Venetië”.  Wondermooi.

Een stad ontdekken in anderhalve dag is niet evident. Wat je daarbij mogelijk kan helpen zijn de kabouters van Wrocław . Kriskras doorheen de hele stad staan beeldjes van kabouters (hoe dat ontstaan is kan je op deze Wikipediapagina lezen). Zoek de kabouters en je ontdekt de stad op een verrassende en originele manier. Een plan met daarop alle kabouters kan je kopen bij de toeristische dienst van de stad (deze vind je op de markt).

Hoe zou jij het liefst een stad ontdekken? Met een plan met kabouters of dankzij het hippe Pokémon Go?

 

Het mooiste land van Europa?

Krakau, Wawel, Poland, Polen

De Wawel – Krakau

Rusland stond bovenaan mijn verlanglijstje. Het werd deze zomer echter Polen. Spijt heb ik daar nog geen seconde van gehad.

Onze trip ging van het Duitse Dresden richting Polen. Daar logeerden we achtereenvolgens in Wrocław, Krakau en Przyłęków. Via het Duitse Kassel kwamen we gisteren weer naar huis. Vraag me niet wat ik van Polen vind. Want ik geraak niet uitgepraat over hoe fantastisch Polen wel niet is.

Polen heeft alles wat Frankrijk, Italië of Spanje hebben

Frankrijk, Italië en Spanje zijn de toplanden van Europa om op vakantie te gaan. Polen heeft echter alles wat deze landen ook hebben: prachtige bergen, schitterende meren, wondermooie steden,… Enkel het traditionele eten van Polen kan niet concurreren met de mediterrane keuken. Maar dat maakt Polen op andere vlakken weer goed.

Fijne mensen en budgetvriendelijk

Er wordt wel eens gezegd dat mensen uit het Noorden niet zo vriendelijk zijn als in het Zuiden. Dat kan ik na deze reis weerleggen. We werden in Polen heel vriendelijk ontvangen. Overal. De mensen zijn er nog authentiek en niet zo gericht op toerisme als in de mediterraanse landen. Charmant vind ik dat. Communicatie verliep niet altijd even gemakkelijk. Veel mensen spreken er namelijk geen andere taal dan het Pools. Fascinerend om te zien dat je zelfs in twee verschillende talen tóch kan communiceren. Toen we even helemaal verloren waren gereden, op zoek naar ons logement, stopten we in een klein winkeltje. De dame daar sprak geen woord Engels, Duits of Frans, maar we kwamen wél buiten met een duidelijk getekend plannetje hoe we moesten rijden.

Polen is voor ons ook goedkoop. Spotgoedkoop. Eten en drinken, het kost er allemaal niets. Hetzelfde voor wodka of de péage. Enkel op de zuiver toeristische plaatsen worden wel eens “Europese prijzen” aangerekend. Maar dat is lang niet overal zo. Toegang tot Oskar Schindler’s Factory kost 21 PLN, omgerekend nog geen vijf euro!

Deze reis hebben we het zuiden van Polen bezocht. Het land heeft echt mijn hart gestolen. Ik hoop dan ook snel de rest van dit uitgestrekte land te kunnen ontdekken. Misschien volgend jaar?

Is Polen uitroepen tot het mooiste land van Europa een brug te ver? Wat is jouw favoriete vakantieland?

Falderie wil naar Rusland

Nu ons tripje naar de Elzas erop zit, is het stilaan aftellen naar de zomervakantie. Vorig jaar hadden we het plan om een rondreis door Polen te doen. Helaas zijn we toen niet kunnen vertrekken.

Polen plaatsen we dit jaar opnieuw op de agenda. Een stukje. Want mijn einddoel ligt een paar honderd kilometer verder: ik droom ervan om dit jaar naar Rusland te gaan. Geen warme streken deze keer. Frankrijk hebben we al genoeg gezien. Spanje en Italië trekken me ook niet zo aan. Rusland wordt het. Volgens Wikipedia het grootste land ter wereld.

En daar stelt het probleem zich: Rusland is zo immens groot dat we onmogelijk alles kunnen zien tijdens één vakantie. Moskou en Sint-Petersburg zijn uiteraard de twee steden die we graag gezien zouden hebben. Aangezien de rit van de ene naar de andere stad al snel negen uur kan duren, zullen we misschien genoodzaakt zijn tussen een van de twee te kiezen. En zijn er misschien nog kleinere steden die de moeite waard zijn? En is Rusland wel veilig genoeg om in te reizen?

Mijn ontdekkingstocht naar Rusland start vandaag. Maar misschien ben jij er al eens geweest, of ken je een leuke website/blogpost die ik zeker gezien moet hebben? Alle hulp is meer dan welkom!

Kan jij me helpen met leuke tips in Rusland?

Falderie en de Elzas

straatsburg, strassbourgDe eerste week van de paasvakantie stond gelijk met een weekje verlof ten huize Falderie. We besloten er een weekje op uit te trekken, richting Elzas. Zo kwam het dat wij enkele dagen vertoefden in het kleine stadje Niederbronn-les-Bains, zo’n vijftig kilometer ten noorden van Straatsburg.

Over het weer kunnen we kort zijn. Dat was ronduit slecht. Maar we trokken naar de Elzas om te luieren en te ontspannen, niet om intensief te “citytrippen”. De regen kon ons dus niet zoveel schelen. Onze hoofdbezigheden de voorbije dagen? Eten, drinken en genieten van de wellness.

Wat we nog deden? Een rondje gokken in het plaatselijke casino, wijn en crémant proeven (en kopen uiteraard. Een stukje vakantie mee naar huis), een dagje Straatsburg én een terugreis langs de Champagnestreek.

Wat me het meest is bijgebleven? Het was een leuke trip, mchoucrouteaar de Elzas is niet meteen de meest verfijnde regio van Frankrijk. De mensen zijn wat stuurser/minder klantvriendelijk en het eten is werkelijk boers. Maar de liefhebbers van choucroute kwamen wel aan hun trekken!

Heb jij nog speciale plannen deze paasvakantie?

 

Aanrader: Thermen Dilbeek

thermen dilbeek, sauna, relaxenAfgelopen kerstvakantie heb ik niet al te veel gedaan. Veel kalkoen gegeten, dat wel. En champagne gedronken, dat ook. Meer verwacht ik eigenlijk niet van een kerstvakantie. Kerst is voor mij: gezellig vieren met de familie en liefst niet teveel extra activiteiten.

Toch trokken we er ook nog een dag of twee tussenuit. Niet te ver; we boekten een overnachting in Thermen Dilbeek. Het was al van deze zomer in Thermen R in Roeselare geleden dat ik nog eens in een saunacomplex was geweest.

Een expert ben ik zeker niet. Ik ging al eens naar Boetfort in Grimbergen, naar Thermen R in Roeselare, eentje in (de buurt van) Kapellen (maar vergeef mij, ik vind niet meer terug waar het exact was) en nu naar Thermen Dilbeek. Over die laatste kan ik alleen maar positief zijn.

Het saunacomplex is mooi, netjes en gezellig. Naast het stoombad – mijn grote favoriet, ondanks de angst dat mijn ogen/lenzen ervan gaan pikken – was het vooral genieten in de Kuori-sauna met haardvuur. Maar lieve mensen, ik raad Thermen Dilbeek vooral aan als je er ook een overnachting boekt. Want de kamers zijn er on-ge-lo-fe-lijk! Een kingsize bed in een reuzegrote kamer mét open haard. Flatscreen televisie, zowel in de slaapkamer als in de badkamer. Verzorgd, proper en luxueus. Heerlijk rustig ook, want thermen Dilbeek verhuurt slechts vier kamers. Geen overvolle ontbijtzaal, maar ’s morgens rustig genieten van een zachtgekookt eitje.

Eentje om te onthouden en zeker nog eens terug te gaan.

Boeken jullie wel eens een weekendje weg in eigen land? 

 

De ene luchthaven is de andere niet

nice, vakantie

Lieve mensen, ik ben er even uit geweest. Afgelopen weekend zat ik, samen met mijn ouders en zus, aan de Cote d’Azur. Ik bezocht er Nice, Cannes en Saint-Paul-de-Vence, maar daarover later meer. Nu zou ik het graag met jullie hebben over mijn ervaringen in de luchthavens van Zaventem en Nice.

Het was jaren geleden dat ik nog gevlogen had. Uiteraard was ik vaag wel op de hoogte van het strengere beleid: vloeistoffen moeten in een verpakking zitten met een inhoud kleiner of gelijk aan 100 ml. Ook scheermesjes mogen eigenlijk niet mee in de handbagage. Bij het pakken van mijn koffer had ik daar niet echt bij stilgestaan. En dus had Falderie best wel wat verboden items bij: scheerschuim, scheermesje en haarverzorging.

Geen probleem echter bij Brussels Airport: ik raakt met mijn handbagage vlot voorbij de controle. En dus kon ik onbezorgd genieten van mijn vakantie, met vers gewassen haar. Op terugweg had ik dan ook helemaal geen problemen verwacht. Maar dat was buiten de Franse controleurs gerekend. Bij het passeren van de controle moest mijn koffer meteen open en werden de twee verpakkingen met vloeistof eruit gehaald. Zonder pardon de vuilbak in. Dat ik nog even tegenpruttelde dat het in Brussel geen probleem was, stootte op het duidelijke “Nice is Brussel niet. Wij volgen de regels“. Gelijk hebben ze natuurlijk, ik had maar beter moeten weten. Maar waarom lieten ze dat scheermesje wél in mijn koffer zitten?

Natuurlijk vond ik het best sneu dat mijn “dure” haarverzorging zomaar de vuilbak inging. Maar de regels zijn er voor iedereen, ook voor mij.Vinden jullie het echter normaal dat het ene in Brussel wel kan, maar in Nice niet? En waarom worden sommige spullen wél uit mijn bagage gehaald en andere niet? (Alle items zaten in dezelfde toilettas). De regelgeving is er dan wel, maar wordt niet overal op dezelfde manier nageleefd.

P.s.: Don’t worry, ik was geen gekke dingen van plan met dat scheermesje…

.

Leer de stad kennen met een Greeter

jardin de luxembourg, parijs, parisHet was blijkbaar een New Yorkse, Lynn Brooks, die in 1992 het Greeter concept heeft opgericht. Een Greeter is een inwoner van de stad die op vrijwillige basis toeristen zijn stad wil leren kennen, buiten de platgetreden paden. Met andere woorden: de Greeters laten je plekjes in de stad zien die je als gewone toerist zelden te zien krijgt. België heeft intussen al enkele verenigingen van Greeters: in Antwerpen, Brussel, Bergen,… We deden er in Bergen al eens een beroep op en waren erg tevreden. Een vriendelijke dame leidde ons de stad rond en toonde ons naast de toeristische hotspots ook enkele andere leuke plekjes.

Toen we begin deze week beslisten naar Parijs te trekken, aarzelden we dan ook geen moment. Hoewel het erg last-minute was, meldde ik me aan op de website. Al gauw kreeg ik bericht van Jill, een Nederlands-Britse Parisienne die ons een namiddagje op sleeptouw wilde nemen. Jill woont al vijftien jaar in Parijs en kent de stad dus op haar duimpje. Ze trok met ons naar de misschien wel leukste wijk van Parijs, Saint-Germain-des-Prés, en liet ons enkele leuke straatjes en pleintjes ontdekken. In Jardin de Luxembourg (zie ook foto) bracht ze ons een stukje van de Franse geschiedenis bij, maar ze stond ook stil bij hoe Parijzenaars  het heden beleven en waar we ’s avonds zeker moesten gaan eten.

Ik ben al een keer of acht in Parijs geweest en de stad weet me nog steeds te verrassen. Een bezoekje met een Greeter laat de stad weer eens van een andere kant zien. Voor wie houdt van contact met een local, is dit concept zonder twijfel een aanrader! Volgende keer meer over Parijs en het heerlijke hotel waar we verbleven!

En jij? Zou jij een Greeter voor jou stad willen worden?

P.s.: Parijs is een dure stad, maar wie op stap gaat met een Greeter betaalt hier helemaal niets voor. Deze mensen doen dit helemaal vrijwillig. Na onze tour trakteerden we Jill uiteraard wel op een heerlijk glaasje Franse wijn en kletsten we nog gezellig na…

/

Bourscheid – de heerlijke rust

luxemburg

De zomer van 2015 is niet de beste zomer die we al beleefd hebben. Toch proberen we er het beste van te maken. De afgelopen dagen trokken we naar Bourscheid. Voordien hadden we onszelf beloofd om de omgeving en bezienswaardigheden te verkennen. Dat is wat in de soep gelopen. We hebben niets gezien en niets gedaan. Behalve gegeten, gekaart, gelezen, geslapen en in de sauna gezeten. Aangezien we maar voor twee nachten hadden geboekt, mag dat wel eens he…

Toen we toekwamen bleken we een upgrade in kamer te hebben gekregen. Absoluut niet slecht, die kamers in Cocoon Hotel Belair: een ruime kamer met slechts één matras op het bed (gruwelijk vind ik dat, als je een tweepersoonskamer boekt en je krijgt twee aparte matrasjes op je bed), een mooie badkamer met apart bad en douche, uitzicht op het water.

Ik kan het iedereen alleen maar aanraden: Luxemburg is helemaal niet ver en je bent er even helemaal uit!

Wie zich afvraagt wat de foto met mijn relaas te maken heeft: we trokken wel een dagje naar de hoofdstad. Toen we daar toekwamen regende het echter verschrikkelijk, waardoor we onze toevlucht zochten tot een gezellige kroeg waar we rose dronken, kaarten en wat lazen. Op de terugweg kwam ik die schattige ventjes met blauwe draad tegen. Maar geen idee van wie het is of wat het juist voorstelt…

Iemand een idee? (Laat je fantasie gerust de vrije loop!)

Vakantieplannen: Luxemburg & Nice

Het reisje Polen gaat voor een jaar de diepvries in. Deze zomer blijven we thuis en plannen we vooral enkele kleine uitstapjes. Met de man gaat het drie dagen richting Luxemburg. Daar zullen we logeren in Bourscheid. Bourscheid staat niet meteen bovenaan in mijn lijstje van te bezoeken plaatsen. Het is Bongo die ons deze keer geleid heeft. Eens benieuwd wat dat geeft… Moest er iemand al in Bourscheid geweest zijn: alle tips zijn welkom! Sowieso gaat het ook één dagje richting Luxemburg stad.

In september knijp ik er nog eens drie dagen tussenuit. Deze keer met mijn ouders en zus. Wat is dat lang geleden dat we nog eens met zijn vieren op reis waren. Ik kijk er al naar uit! Zij zijn niet helemaal onbekend in de streek, dus ik ga me eens helemaal laten leiden!

Zijn jullie nog in het land? 

De heilige Falderie

untitled

Falderie was er even tussenuit. Samen met vier sympathieke mannen (waarvan één haar eigen man) trok Falderie – die eigenlijk Valerie heet – naar…Saint-Valery-Sur-Somme. We vertrokken vrijdagmiddag en kwamen zondag laat weer thuis. En geloof mij: dat deed deugd! Behalve die twee dagen Parijs na onze trouw heb ik dit jaar amper vakantie gehad, laat staan dat ik er eens even tussenuit kon trekken. (Wat als voordeel heeft dat al die vakantiedagen wel nog op mij liggen te wachten…)

Saint-Valery-Sur-Somme dus. Ideaal want: amper 2,5 uur rijden, in juni nog niet erg veel toeristen, aan de zee en het strand,… Wat we daar gedaan hebben? Niet bijster veel. De mannen hebben gekaart, Falderie heeft wat gelezen, we speelden een partijtje minigolf (ik eindigde niet laatst!) en we…maakten een wandeling van drie uur. Leuk dacht ik, een beetje wandelen op het strand en in de duinen. Fout gedacht dames en heren. Afzien dat het was, ploeteren door de modder deden we. Maar ook dat was ergens wel leuk! Al werd er wel gelachen met mij, niets gewoon dat stadsmeisje… En toen ik een stel koeien in de verte met schapen verwarde, was er uiteraard gelach alom…

En jullie? Leuke plekjes in de buurt waarnaar jullie soms eens gaan om de dagelijkse drukte te ontvluchten?