brugge

Vaarwel kerstboom & Verloren Maandag

kerstboom

Kerstmis en Nieuwjaar liggen al een tijdje achter ons. Het eten is gegeten, de cadeautjes zijn allemaal uitgedeeld. Tijd dus om afscheid te nemen van onze tijdelijke vriend, meneer kerstboom. Of nog niet? Hoe lang mag de kerstboom er volgens jullie staan? Tot na Nieuwjaar? Of wachten jullie tot na Drie Koningen?

Ik had het er net met mijn moeder over. Zij zei dat de kerstboom in de provincie Antwerpen zeker tot na Verloren Maandag mag blijven staan. Maar probleem: ik woon in West-Vlaanderen intussen. Hier kennen ze Verloren Maandag en de traditie van worstenbrood en appelbollen blijkbaar niet… Tijd om deze lekkere traditie ook aan alle Bruggelingen te leren kennen!

Eigenlijk vind ik dat de kerstboom gewoon mag blijven staan. Tot volgend jaar Kerst. Maar nu ben ik gewoon lui… ūüôā

Advertenties

Culinair genieten bij L.E.S.S.

Traditiegetrouw sloten we het jaar op het werk af met een etentje. En niet zomaar een etentje! We mochten vorige week zowaar aan tafel schuiven bij Bistro L.E.S.S., de nieuwe bistro van Gert De Mangeleer en Joachim Boudens van sterrenrestaurant Hertog Jan. En heerlijk dat we gegeten hebben: lekkere tapas, overheerlijke zeebaars en een chocoladedessert. (Ik ben wellicht een beetje gek, maar ik ben niet zo voor chocolade. Daar ben ik dan ook netjes vanaf gebleven, maar volgens de collega’s was ook dat erg lekker)

Et voila, alweer een kennismaking met een erg lekkere keuken! Niet iets om elke dag te gaan eten – de prijs, weet u wel… – maar een mooie herinnering. En wie weet, dat we bij een speciale gebeurtenis wel eens bij Hertog Jan gaan eten… L.E.S.S. heeft de interesse alvast gewekt!

Literatuurtip # 1: Bart Van Loo meets Napoleon

napoleon; bart van loo; brugse boekhandel

Eergisteren voor het eerst in de Brugse Boekhandel geweest. Wat we daar deden? De fijne mens Bart Van Loo kwam er zijn nieuwste boek voorstellen. “Napoleon. De schaduw van de revolutie”. Een fijne avond waarin Bart op meesterlijke wijze het publiek warm maakte om zijn nieuwste boek aan te kopen. Wat we uiteraard ook hebben gedaan. De bijna 500 pagina’s tellende¬† klepper ligt hier intussen ongeduldig op mij te wachten. Ik kijk ernaar uit.

En wie niet zo in Napoleon ge√Įnteresseerd is, hoeft niet te wanhopen. Bart Van Loo heeft al heel wat titels op zijn palmares staan. Frankrijk is de gemeenschappelijke factor. Daaruit vertrekkende schreef hij ook al over koken (voor de vrouwen), seks (voor de mannen), chanson (voor iedereen. jong en oud. man en vrouw),… Een absolute aanrader!

De boeken van Bart zijn altijd al subliem geweest. Als verteller en podiumman heeft hij pas écht een ware metamorfose ondergaan. Ik was erbij toen hij een van zijn eerste optredens gaf, bij Vitalski thuis. Ik heb nog nooit iemand zo gestresseerd, zo bleek, zo vol stress gezien als Bart toen. Maar het moment dat het moest gebeuren, smolten al die twijfels en onzekerheden weg en stond hij daar. En zie hem nu. Een echt podiumbeest die de boel helemaal onder controle heeft. Knap.

P.s.: Hier vind je het portretinterview dat ik vorig jaar met hem deed voor De Streekkrant.

Zie ik de lichtjes van de Schelde…

Ooit – nog niet zo heel lang geleden – was ik een trotse inwoner van de mooiste stad ter wereld. Ik was vergroeid met mijn stad. Kende alle leuke plekjes, was erbij op alle toffe evementen. Nooit – werkelijk nooit – zou ik mijn stad verlaten. Voor niets, voor niemand. Van alle vrienden was ik de trouwste stadsbewoner.

En nu, niet zo heel lang geleden, heb ik verraad gepleegd. Groot was het ongeloof van de vrienden. Zij-die-nooit-weg-zou-gaan was ervandoor. Voor de liefde. Was zich gaan begraven aan de andere kant van de beschaving. (Of dat dachten zij toch)

Lieve medestadsbewoners, voel u niet aangevallen. Het is hier ook goed. Ik woon hier graag. En stilaan begin ik de leuke plekjes en toffe evementen ook te ontdekken. Heel langzaamaan. Maar dat hartstochtelijke chauvinisme voor die ex-stad van mij, dat zal er niet zo snel uitgaan.