Falderie op de latten

Als tienjarige heb ik – samen met mijn zus en twee achternichtjes – leren skiën op borstels. Dat viel reuze mee. Want in Wilrijk was het niet al te koud, niet al te glad en – laat ons eerlijk zijn – waren de bergen niet al te hoog.

Toen de lieve vriend en ik een tijdje terug besloten om te gaan skiën was ik niet al te bevreesd. Want ik kon al skiën, begrijpt u? Bovendien had ik altijd gehoord dat als je op borstels kan skiën, je zeker ook op echte sneeuw kan skiën.

Ware het niet dat ik vergeten was dat dat skiën op borstels al meer dan tien jaar geleden was (om niet te zeggen meer dan vijftien jaar geleden!), dat echte sneeuw wél koud is en dat échte bergen hoog en onvoorspelbaar zijn. Maar goed, vol goede moed begonnen we eraan. En – eerlijk is eerlijk – het ging best goed. Voorzichtig, aftastend maar zonder al teveel vallen en al teveel pijn. Tot dat ene moment. Ik voelde dat het naar beneden skiën ietwat stroef ging. Halverwege zucht ik even, waarop de vriend al lachend zegt “het gaat heel goed, besef je echt niet dat je op een rode piste staat?”. En toen…was het gedaan. Licht uit, angst daar. Een rode piste? Help. En toen ben ik zowat naar beneden gevallen. Helemaal in paniek, terwijl de rijen kindjes van vijf, zes jaar me lachend van plezier voorbijstaken. Want als je vijf bent, denk je niet aan de helse mogelijkheden van benen en armen breken. Je smijt je en denkt niet na bij wat kan gebeuren.

Wat zou ik graag terug vijf zijn. Volgende vakantie sta ik wellicht terug op de latten. Vol goede moed en goesting. Omdat het toch niet kan dat dat beetje sneeuw sterker is dan ik!

P.s.: anders dan mijn verhaal doet vermoeden heb ik er wél gigantisch van genoten hoor! Maar die foto van Falderie in ski outfit, die gun ik jullie lekker niet…

Advertenties

12 comments

  1. Wij ( ik en mijn zus) gingen vroeger altijd skiën met onze grootouders, dat was voor ons de tijd van ons leven, we waren ook de schrik van de piste, mijn ex wilde niet skiën en wilde ook niet dat ik alleen ging en nu komt het er niet meer van, jammer want mijn zoon mist dat allemaal,…..maar ik vond gaan skiën geweldig!

    Like

  2. lang geleden heb ik dat ook op de ” borstels” van de Blaarmeersen in Gent geprobeerd ..

    maar mijn ding was het niet echt..

    de skihelling ligt er nog wel,maar dan zonder borstels..

    wegens te duur, denk ik..

    prettige dag

    Like

  3. mooi hoor, ons die foto onthouden!
    Skiën is net voor die onbetrouwbaarheid van de omstandigheden nooit iets geweest wat ik ook wel eens wou doen. Ik ben nochtans best wel avontuurlijk aangelegd…

    Like

  4. Ik kan niet skiën, wel snowboarden. Ik heb er al massa’s blauwe plekken door gehad en heel wat kleine kwetsuren, maar het is heerlijk.
    En vooral die sfeer op skivakantie… (dan vooral de après-ski, die zou trouwens wel eens een van de oorzaken van de vele pijntjes kunnen zijn… 😉 )

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s