Zie ik de lichtjes van de Schelde…

Ooit – nog niet zo heel lang geleden – was ik een trotse inwoner van de mooiste stad ter wereld. Ik was vergroeid met mijn stad. Kende alle leuke plekjes, was erbij op alle toffe evementen. Nooit – werkelijk nooit – zou ik mijn stad verlaten. Voor niets, voor niemand. Van alle vrienden was ik de trouwste stadsbewoner.

En nu, niet zo heel lang geleden, heb ik verraad gepleegd. Groot was het ongeloof van de vrienden. Zij-die-nooit-weg-zou-gaan was ervandoor. Voor de liefde. Was zich gaan begraven aan de andere kant van de beschaving. (Of dat dachten zij toch)

Lieve medestadsbewoners, voel u niet aangevallen. Het is hier ook goed. Ik woon hier graag. En stilaan begin ik de leuke plekjes en toffe evementen ook te ontdekken. Heel langzaamaan. Maar dat hartstochtelijke chauvinisme voor die ex-stad van mij, dat zal er niet zo snel uitgaan.

Advertenties

4 comments

  1. Ooit, ooit ga ik een paar jaar in Antwerpen wonen 🙂 Ik hou ook van mijn stad, maar ze is me te klein geworden, ik ben ze ontgroeid, al wil er nog altijd mijn oude dag komen slijten.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s